Hoofdredacteur Claudia Straatmans krijgt vaak de vraag: hoe houd jij alle ballen in de lucht? Werk, man, kind, vriendinnen, hobby’s. Claudia: “Even afgezien van dat het best een stomme vraag is (aan een man wordt zoiets nooit gevraagd), heb ik toch een paar antwoorden. Vooral tip 5 had je nóóit bedacht.”

Lees ook: Claudia's blog: 'Waarom ik het stiekem fijn vind om weer thuis te zijn'

1. LOSLATEN.
Durf los te laten. Ook in je werk. De allerbelangrijkste les. Je kunt niet meer alles zelf doen, moet vertrouwen op andere mensen. En als er heel af en toe een foutje in mijn blad sluipt of online staat, probeer ik daar geen slapeloze nacht van te hebben (heb als 50-jarige mijn slaap steeds harder nodig). Zoals een van mijn oud-hoofdredacteuren Karin Swerink ooit zei: “Durf fouten te maken.” Grote fouten wil ik natuurlijk niet maken, dus ik scan wel alle teksten voordat ze naar de drukkerij gaan. Voordeel van al jaren dezelfde ‘spier’ te trainen: snel teksten scannen kan ik als de snelste.

2. Time-management.
Vies woord? Welnee. Heb baat gehad bij Ernst van Dijks (bureau GIFT) mantra: zware klussen in de ochtend en vergaderen pas in de middag. Het energielevel van mensen is ’s ochtends hoger. Verzet de Himalya-bergen daarom in de voormiddag. Kijk bijvoorbeeld naar productieve schrijvers; die schrijven vaak van 9 tot 12 uur en gaan daarna iets anders doen. Martin Bril stond er zelfs om bekend dat hij slechts een half uur nodig had voor zijn Volkskrant-column, daarna ging hij de stad in om zich te verwonderen/verbazen over wat hij nu weer als inspiratie tegen zou komen.

3. De natuur.
Een blik op de bomen voor mijn huis, en ik voel me al zen. De natuur heelt.

4. Ga nergens naar toe. Behalve naar wat je echt leuk vindt.
Klinkt als een makkelijke tip. Is het niet, zeker niet als je zo veel werkgerelateerde uitnodigingen krijgt. In deze baan - als je wild & vrijgezel bent - kun je elke avond wel bij een opening van een envelop staan. Voor mij daarom de checklist: is het een adverteerder? Is het nodig voor mijn blad? Bij 2 x ‘JA’ vraag ik altijd of er ook vriendinnen uit het vak gaan. Het nuttige met het aangename verenigen heet dat. En anders zit ik toch echt liever op de bank, want…

5. Hendrik Groen.
De maandagavond: bankhangen. Eerst al het heerlijk kneuterige Bed & Breakfast (die interieurs, waar koop je dat nu meubelfabriek Oisterwijk failliet is?) En daarna mijn hoofdmaaltijd: Hendrik Groen. Een stel bejaarden in een verzorgingshuis, klinkt niet sexy, is het wel. Ik moet er onbedaarlijk om lachen. Om André van Duin, die horkerig de een na de andere wijn naar achteren gooit, om Kees Hulst en zijn grote witte onderbroeken, om Olga Zuiderhoek die met 1 pruik transformeert van Fiep (Penoza) naar Eefje.
En dan die twee draken van ouwe taarten (Annemarie Prins en Nienke Sikkema). Als een Waldorf en Statler (The Muppet Show) zitten ze te stoken, te roddelen en te ontwrichten. Bejaarde Patsy & Edina’s zeg maar. Hendrik Groen is slow tv. Van oude mensen door oude mensen voor oude mensen. En het scoort. Omdat het met klasse, aandacht en de beste mensen is gemaakt. Dat iets niet hips scoort, dat geeft me eigenlijk de meeste rust van allemaal.

Reacties (0)

Claudia Straatmans (51) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017