Claudia:
Hallo, was je er bij vorige week? Toen ik mijn gewicht durfde te onthullen? Wil het best nog een keer zeggen hoor, werkt voor mij als een stok achter de deur. 67.1 kilo. Zal niet iedereen monsterlijk zwaar vinden, maar voor mij heeft het een signaalfunctie. Zo veel woog ik niet eerder, zelfs niet vóór mijn vorige sportvastkuur. Dus.

 
Nou wilde ik toch al af van mijn alcohol-afhankelijkheid - in december ging geen dag voorbij zonder bubbels – dus het optelsommetje is snel gemaakt. Ik ga met collega Wies Verbeek mee ‘Ik Passen’. Als ik dan toch bewust bezig ben, kan ik er net zo goed een eet-plan in gooien. Dat wordt The Vegan Switch. Van Fittergy het bedrijf dat ook sportvasten ontwikkelde, maar wat ik nu even te heftig vind. Marianne Dignum wordt weer mijn sportcoach voor intake en vetplooi-meting (the horror! Maar gelukkig kent ze mijn lichaam al).

Wat is The Vegan Switch? Tien dagen lang geen zuivel, geen vlees en vis. Wel heel veel groente en noten. Plus elke dag bewegen. Hoeft niet elke keer intensief, als je maar probeert aan 10.000 stappen per dag te komen. En o ja, alles moet binnen tien uur opgegeten zijn, intermittent fasting heet dat. 

Dag 1: De inname van dierlijke producten wordt afgebouwd. Magere dierlijke producten zoals bio kipfilet en kabeljauw mogen nog wel. Deze avond staat 150 g kip op het program. En verder: drie maaltijden per dag. Beslist geen tussendoortjes. En bij elke maaltijd een ondersteunende pil. Suppletie heet dat in jargon. 
Ik ben verslaafd aan latte macchiato, van Marianne mag ik de voorgeschreven 250 ml plantaardige melk van mijn havermout-ontbijt overhevelen naar mijn koffie. Late met havermelk. Heerlijk! Dan maar zompige havermout met water.

Dag 2: Niet veel veranderingen ten opzichte van gisteren. Belangrijkste is dat de kip van 150 naar 100 gram gaat, de hoeveelheid nootjes wordt juist opgeschroefd. Ik heb niet echt een hongergevoel, komt waarschijnlijk door de maagvullende kikkererwten bij twee van de drie maaltijden.

Dag 3: Vanaf vandaag krijg ik meer plantaardige dan dierlijke eiwitten binnen. De hoeveelheid plantaardig vezelrijk voedsel blijft toenemen, op naar 600 gram bloemkool.

Dag 4: De officiële laatste afbouwdag van dierlijke eiwitten. Deze ochtend ga ik ontbijten met mijn vriendinnen. Très Seks & the City. Vroeger hingen we tot laat aan de lampen, nu zitten we aan de kokosyoghurt. Wat dat betreft ben ik gezegend dat ik in Amsterdam woon, zo veel leuke vegantentjes. Aan mijn 10.000 stappen kom ik door ’s middags al lopend naar de winkel te gaan. Tijdens het passeren van Café Elsa’s zie ik drie schuimende bieren tegen elkaar op proosten. Verrek, het is collega Marion met haar gezin. Zien er zo gelukkig en gevoed uit. Voel me even het meisje met de zwavelstokjes.

Dag 5: De eerste volledig veganistische dag! Op een zondag! Normaal gaat om 17 uur het familiespel op tafel, de fles open en de gezinsbitterballen in de frituur. Ga nu maar even heel hard rennen op dat tijdstip.

Dag 6: “Heb je honger?” wordt mij veel gevraagd. Nee, want je eet best veel. Bloedsuikerspiegel blijft stabiel. Merk alleen dat ik veel snaai-cravings heb. Sportcoach Marianne is streng. Zelfs ‘n appel (toch de heilige graal bij New Fysics) mag niet als tussendoortje. Bomvol suiker en koolhydraten. De Kikkererwten komen mij ondertussen m’n neus uit. Dan maar eens bruine bonen. Bij de eerste hap deins ik ontsteld achteruit. Wat is dit voor iets smerigs? Blijkt dat er suikerstroop is toegevoegd. Suikerstroop! Why? Ik zeg maar zo: U moet niet de groenten van Hak hebben.

Dag 7: Een keer per jaar heb ik een dol etentje met Duitse wijnboeren, in de stad vanwege de Horecava. Moet ik nu toch echt afzeggen. Geen kat op ‘t spek binden. Daarvoor in de plaats ga ik naar de film. Fijn: drie uur onder de pannen! “Prep’ (ja als je een fitgirl pretendeert te zijn, heb je het over het preppen van food) ’s ochtends al mijn 600 gram spinazie – zodat ik meteen door kan van kantoor naar de film. “Yummie” appt dochter pesterig.

Dag 8: De werkweek is weer erg wurgend, vind nauwelijks een gaatje voor het verplichte uur beweging. Op puur veganistische dagen moet je eigenlijk heel intens sporten om de gifstoffen nog sneller te laten afvoeren, maar ik ben al blij als ik ’s avonds 21 uur mijn blokje om haal.
 
Mijn advies: doe dit vooral in arbeidsluwe weken. Geniet je ook meer van het spirituele effect, want ook al ben ik nog nauwelijks afgevallen, ik voel me wel spiritueel ‘gecleansed’. Of ben ik nu te zweverig van een overdosis kikkererwten? 

Ik moet nog twee dagen. Die vallen net in een weekend Antwerpen met de vriendinnen (Bourgondische types!). Ga ik dat redden? Volgende week donderdag 17 januari hier op Nouveau.nl de onthulling.

Voor nu alvast mijn tussentijdse conclusie:

  • Je eet eigenlijk heel veel. Enorme hoeveelheden. 600 gram spinazie. Maar wel maar drie x per dag, dus no no no tussendoor.
  • Stabiele bloedsuiker. Dus niet zo veel honger, maar wel af en toe trek (“zijn mindfucks van je reptielenbruin” houd ik mezelf maar voor).
  • Best te combineren met een gezin. Aardappelen – vleesje – groente, waarbij ik alleen de groente mag.
  • Nog niet afgevallen, best gek, want ik ben er heel…
  • Flatulent van geworden
  • Afgezien van dat lekkende knalpijpje voel ik me best lekker.
     

Reacties (0)

More content below the advertising

Claudia Straatmans (52) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017
More content below the advertising