Ze is een instituut, met oneindig veel ervaring in de politiek en het bedrijfsleven. Daardoor kreeg ze wel kritiek op haar moederschap te verduren. ‘Maar dat moet je gewoon van je af zetten. Niemand kan voor jou uitmaken hoe je moet leven.’ Het interview met deze Grande dame werd een indrukwekkend persoonlijk gesprek.

Zakelijk en efficiënt is ze, maar ook openhartiger dan verwacht. Persoonlijke vragen, bijvoorbeeld over haar moederschap, krijgen een oprecht antwoord. Ze is een instituut, met oneindig veel nationale en internationale ervaring in zowel de politiek als het bedrijfsleven, maar nog lang geen monument.

Dat haar adviseurschappen bij de Amerikaanse bank Merrill Lynch en de veelbesproken online vervoersaanbieder Uber dit najaar aflopen, is voor haar geen reden om het rustiger aan te gaan doen.

‘Absoluut niet!’ zegt ze gedecideerd. ‘Daar komt gewoon wat nieuws voor in de plaats.’

Welke levensles heeft u het meest geraakt?

‘Een cynische les, helaas. Ik heb tijdens de Vietnamoorlog in 1972 het front bezocht, op uitnodiging van de Zuid-Vietnamese regering.

Ter plekke werd ik bijgepraat, met hulp van een vertaalster. Aan het eind van de eerste dag maakte zij me subtiel duidelijk dat ik een erg gekleurd beeld kreeg voorgeschoteld. Om het ware verhaal te kennen, ben ik met haar naar een kamp gegaan met hutjes van golfplaat en verder alleen modder.

In één hutje woonde een hoogzwangere vrouw met zes kleine kinderen, die allemaal aan het huilen waren. Ik zag in een hoek een Christusbeeldje staan en zei: “U zult wel veel steun ontlenen aan uw geloof!”

Waarop zij bitter antwoordde: “Mevrouw, ik heb geen tijd voor het geloof. Ik moet alleen zorgen dat we ook deze dag weer overleven.”

Op dat moment besefte ik hoe gauw je vanuit je veilige westerse perspectief geneigd bent ellende toe te dekken: “Doorzetten, dan komt het allemaal vast weer goed!”

Terwijl je veel meer onbevangen moet zijn en écht geïnteresseerd. Pas dan heb je kans om de wereld een beetje beter te maken.’

Met Neelie Kroes praten we verder over haar carrière, moederschap, oma zijn, het vrouwenhart en het doorbreken van rolpatronen. Nu in de winkel!

Beeld: Stef Nagel. Tekst interview: Monique van de Sande.

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

Wouter de Jong (37) en Elise Schaap (36) delen de zorg en liefde voor hun dochter en hun passie voor acteren. Zij viel niet zomaar in zijn armen, hij veroverde haar met een serie ludieke acties. ‘Ik vond haar superinteressant.’

Elise – De liefde voor Wouter

‘Ik kende Wouter al wel van Goede Tijden, Slechte Tijden, of beter gezegd: zijn personage, Milan Verhagen. Een chagrijnig mannetje, altijd boos ook. Dat beeld veranderde radicaal toen ik Wouter in het echt zag, op de toneelschool.

Hij zat een jaar boven mij en zoals altijd moesten de tweedejaars de nieuwkomers begeleiden tijdens de introductieweek. Ik vond hem meteen een leuke, olijke jongen. Hij keek ook heel guitig en tegelijk intens en had duidelijk speciale belangstelling voor mij.

Eigenlijk begon het die eerste week al te vonken tussen ons, dus toen hij tijdens het slotdiner van de introductie op me af kwam, dacht ik: ha, dit wordt een leuk gesprek. Tot ik zijn openingszin hoorde: “Hé, gebruik jij deodorant?”

Zo vreemd dat ik even dacht: laat maar. Wist ik veel dat hij uit pure speelsheid wel vaker dat soort gekke opmerkingen maakte.

Briefjes in mijn postvakje, dat soort dingen

De weken daarna bleef het spannend, met briefjes in mijn postvakje en dat soort dingen. Alleen stond ik nog met één been in een knipperlichtrelatie. Reden genoeg om de boot een beetje af te houden toen hij op een gegeven moment vroeg of ik plannen had voor het weekend.

Die zaterdag ging ik uit met een vriendin. Ik vertelde haar over Wouter, waarop zij zei: “Bel hem gewoon!” Dat had effect. We zijn samen tot sluitingstijd in café Weber blijven hangen en hebben in de kelder enorm zitten tongen.

Ik heb Wouter toen wel verteld over die andere jongen en gezegd dat ik nog wat uit te zoeken had. Daar reageerde hij groots op: vol begrip en totaal niet dwingend. Waardoor ik alleen maar dacht: ja, ik wil bij jou zijn. Intussen gingen de lieve acties gewoon door.

Een keer kreeg ik een pakketje met een boek over Japan, waarover we samen hadden zitten filosoferen. Er zaten twee wattenstaafjes bij, met een verwijzing naar een tekstfragment over wat Japanners beschouwen als de ultieme vorm van liefde: elkaars oren schoonmaken. Zo ludiek!

Toen brak de herfstvakantie aan. Ik zie me nog op mijn fiets door de stad ploegen in de stromende regen. Ineens botste ik bijna tegen Wouter op. Sommige dingen moeten blijkbaar zo zijn. We stapten af en hebben op straat weer enorm staan zoenen. Vanaf dat moment was het aan.’    

Drie jaar later ging het mis... 

Elise: ‘Klopt. Het begon ermee dat Wouter me heel lief verraste met een dinertje en ter plekke de huiswijn bestelde. Ik dacht nog: wat een krent, maar toen kwam de serveerster met een enorme fles, met daaraan een foto van ons tweeën én een sleutel.

We hadden wel al gefantaseerd over samenwonen, maar ik wist niet dat Wouter dat zo serieus had genomen. In die tijd liep ik stage bij Toneelgroep Amsterdam. Best veeleisend, dus mijn hoofd zat vol met andere dingen.

Kortom: ik was er niet klaar voor en reageerde ook tamelijk lauw. Maar toen ik Wouter ineen zag krimpen, vond ik dat zo zielig dat ik zei: “Nee, ja, sorry, gaan we doen!

Niet veel later zaten we samen op dertig vierkante meter, voort-durend in elkaars aura. Toen ging het mis. Ik werd verliefd op een ander, ging daarin op en verzweeg dat.’

Wouter: ‘En ik kwam erachter. Eerst was ik natuurlijk pislink, maar ik kon al snel afstand nemen, waardoor het geen drama werd. Het huis stond op mijn naam, dus ik zei: “Vind een eigen plek en dan zien we over een halfjaar wel hoe het ervoor staat.”

Ik heb echt niet in mijn eentje zitten kniezen, maar wat ik ook niet deed, was met modder gooien. Dat heeft zeker geholpen om weer bij elkaar te komen.’

Elise: ‘Ik had al direct spijt, maar toen ik eenmaal bij een vriendin was ingetrokken, dacht ik helemaal: jeetje, wat heb ik gedaan? Wat wij hadden was zo bijzonder!

Dat was het begin van een enorm charmeoffensief: lange telefoongesprekken, heel veel lieve sms’jes. En toen jij een maand in Ecuador de bloemetjes buiten had gezet, stond ik je in alle vroegte op Schiphol op te wachten met twintig ballonnen en een groot kartonnen bord: “Hier staat de liefde van je leven.”

Elise: ‘Na die dip besefte ik veel beter wat onze relatie waard is. Als ik kijk naar ons geluk nu, met onze dochter van drie, dan zou ik wel twee keer op mijn kop krabben voordat ik dat allemaal op het spel zet.’     

In Nouveau vertelt Wouter over zijn liefde voor Elise, wat ze gemeen hebben, hoe ze verschillen en beide acteurs vergelijken elkaar met een geur, plant en dier.

Je leest het nu in Nouveau! Daarin ook een groot interview met leading lady Angela Groothuizen en alles over healthy aging.

Tekst: Monique van de Sande / Foto’s: Astrid Zuidema

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

Angela Groothuizen vindt zichzelf steeds weer opnieuw uit. Na een periode van rust kwam ze vorig jaar al voorzichtig terug. Ze viel acht kilo af en gaat er in het jaar waarin ze zestig wordt keihard tegenaan. Op televisie en met een theatershow en een boek.

Twee jaar lang zat ze een beetje in de luwte, maar Angela Groothuizen heeft zichzelf voor de zoveelste keer in haar leven opnieuw uitgevonden. En nu, in het jaar waarin ze zestig wordt, is ze helemaal terug.

Eind deze maand begint ze met voorleesvoorstellingen en try-outs van haar nieuwe theatershow Lueke Binge, ze werkt mee aan verschillende tv-programma’s en er komt een boek uit ter ere van haar verjaardag, Sexy 60 – ‘Niet over hoe je een killer body krijgt en geweldige seks, maar over komische situaties waar we allemaal tegenaan lopen.’

Je hebt geen probleem met die zestigste verjaardag? ‘Ik vind het fantastisch! Ik heb zo veel vrienden en vriendinnen die die leeftijd niet hebben gehaald, ik vind dat je zoiets echt moet vieren.’

Wat is je motto voor 2019? ‘Wacht niet met leven. Kies nu en kies een beetje meer voor jezelf. Mijn vorige theaterprogramma heette Ikigai. Dat is een Japans begrip dat staat voor iets waar je heel erg in opgaat, iets waar je blij en enthousiast van wordt.

Voor de een is dat pottenbakken of koken, voor de ander het schrijven van een boek of zorgen voor een kleinkind. Waar het om gaat, is dat je het vindt, je ikigai.

Het probleem bij met name vrouwen is dat ze doorgaans het geluk van anderen boven dat van zichzelf plaatsen. Als het maar goed gaat met mijn man, met mijn kind, als ik het maar allemaal goed doe voor mijn baas.

En dan achteraf beseffen dat het te laat is voor je eigen geluk. Dat is ook het gevoel van spijt dat veel mensen hebben aan het eind van hun leven: had ik mezelf maar wat meer toegestaan voor mezelf te kiezen, voor mijn eigen geluk.’

Je doet het ook omdat je een verhaal wilt vertellen? ‘Ja, bijvoorbeeld dat je, als je geen plan maakt voor je eigen leven, onderdeel wordt van het plan van anderen. Dus denk niet: wat ik zelf wil, komt later wel.

Beslis nu: ik wil niet gelukkig wórden, ik wil gelukkig zíjn. Wat is jouw stip aan de horizon, waar ga jij naartoe? Ook al heb je het maar over een vakantie of over acht kilo afvallen.’

Je bent nog steeds hecht met je Dolly Dots-collega’s. Hoe bijzonder is die band? ‘Die vriendschap is uniek, daar komt niemand tussen. We zijn als zussen. Ik heb nog elke dag contact met die meiden. Het is het beste wat die tijd ons heeft gebracht. Geld hebben we er in elk geval niet aan overgehouden.’

Lees ook: Vrienden voor het leven: Angela Groothuizen en Patty Zomer

 

Je bent in je vak een van de weinigen die niets aan hun uiterlijk hebben laten doen. Goede genen? Lachend: ‘Ja, die heb ik wel. Pure mazzel. Mijn vader was een knapperd, mijn moeder was een knapperd. Ik verzorg mezelf goed, maar ik ben niet zo van de botox.

Als ik 26 vrijdagen achtereen met mijn gezicht op tv ben, zoals in X Factor en The Voice, laat ik wel die diepe fronsplooi wat milder maken. Anders lijkt het net of ik het allemaal maar niks vind.’

Doe je ook aan sport? ‘Het is niet mijn hobby, maar we hebben in de kelder een roeiapparaat waar ik twee keer per week op ga en ik heb een personal coach, al ben ik sinds mijn fiets stuk is niet meer naar hem toe geweest.

Maar ik zorg dat ik in conditie ben. Ik slaap minimaal acht uur per dag en probeer elke dag een halfuur te bewegen. Dat is echt nodig, want zoals ik zei ben ik een bourgondiër.’

Piekervaringen of bucketlists heb je niet nodig? ‘Haha, nee. Mijn nieuwe show heet Lueke Binge. Die titel is ontstaan doordat ik vijftien jaar geleden van mijn dochters een tegoedbon kreeg voor Moederdag. “Om lueke binge te doen.”

Je hoort het mensen vaak zeggen: “Straks ga ik leuke dingen doen.” Ik zeg: “Die kun je beter nú doen. Waar wacht je op?”’

In de Nouveau van deze maand, waarop Angela schittert op de cover, praten we verder met haar over het verlies van haar moeder, haar relatie met Rob en hoe ze zo afgevallen is. Nu in de winkel!

Tekst: Marion Florusse / Fotografie: Nine IJff

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in