Vrouw van de wereld over wandelen, balans en sisterhood!

Dat Simone van Trojen (51) nooit voor half werk gaat, blijkt meteen. Terwijl ze ter­loops het kleed op de keukentafel gladstrijkt, serveert ze thee van verse blaadjes in sierlijke porseleinen kopjes. Naast die kopjes staat een vaas met haar favoriete rozen. ‘Relax, mam!’ roepen haar zoon (17) en dochter (16) weleens.

Haar perfectionisme heeft haar wel heel veel gebracht. Ze bedacht in 2006 het merk LaDress, met ‘Het perfecte jurkje voor elke gelegenheid’ en het werd een groot succes. Simone waakt er heus voor dat ze anderen niet teveel lastigvalt met haar eigen hoge lat, zegt ze. ‘Een beetje stress kan goed zijn, want het geeft ook energie, maar het gaat om de balans. Ik moet oppassen dat het niet “nooit voldoende is”, want dan word ik te streng, ook voor mezelf, en dat kan heel vermoeiend zijn.’

Article continues after the ad

'Juist door imperfectie blijf je groeien'

Tegelijkertijd fascineert imperfectie haar. ‘Want iedereen is ook weleens onzeker, verdrietig en kwetsbaar en dat maakt mensen juist mooi. Imperfectie zorgt er ook voor dat je wilt blijven groeien en je ontwikkelen. Laten we elkaar daarin een beetje optillen, zeker vrouwen onder­ling, in het kader van sisterhood.’

Simone richtte haar bedrijf op vlak na de meest turbulente tijd in haar leven. Eerst verloor ze haar tweeling tijdens een vroeg­geboorte. Vlak daarna werd Beau geboren, nog geen elf maanden later Lise, en vervol­gens werd er een grote kwaadaardige tumor in haar buik ontdekt en weggehaald.

‘Die tumor was de katalysator van het begin van mijn bedrijf. Ik wist niet wat het leven zou gaan brengen, dus het was: ervoor gáán, want wat heb ik te verliezen als het mislukt? Ik wilde hard werken, maar wel heel dicht­bij mijn kinderen zijn na al die emotionele gebeurtenissen, dus totdat ze naar school gingen, werkte ik vanuit huis.’

Dat hard werken je kan helpen in moeilijke tijden, leerde ze van haar moeder. Toen Simone tien jaar was, overleed haar vader. ‘Mijn moeder was er voor mij, maar ze heeft ook veel troost in haar werk gevonden. Ze liet me ook zien dat hard werken leuk is en dat het de moeite waard is om iets te zoeken wat echt bij je past, zodat je jezelf kunt ont­wikkelen en voor jezelf kunt zorgen.’

Het personage Lemoni, uit het boek Kapitein Corelli’s mandoline van Louis de Bernières, inspireert Simone erg. ‘Het meisje ziet alles positief, het glas altijd halfvol. Ik las het net na de bevalling van de tweeling en ik dacht: als je zó in het leven kunt staan, zou dat heel mooi zijn. Die boodschap zou ik wel aan iedereen willen doorgeven; dat een positief gevoel helpt om in je kracht te staan.’

Na de enorme groei van haar bedrijf heeft Simone het twee jaar geleden sterk inge­krompen. Het werd te groot, er waren teveel fysieke winkels en teveel verschillende producten, dat werkte niet meer. Haar finan­ciële partner werd CEO en zij bracht haar eigen werk terug tot de kern.

Ze is blij dat alles iets kleiner is nu; het is beter in balans. Ze kijkt positief naar de toekomst, al maak­te corona veel onzeker. ‘We zijn gelukkig altijd sterk online geweest, maar toch was ’t het hele jaar alle hens aan dek. Toen tij­dens de eerste lockdown de fotoshoot voor de nieuwe collectie werd afgelast, zijn Lise en ik zelf maar op de foto gegaan.’

Ook Bart, Simone’s man, werkt inmiddels voor het bedrijf - in de logistiek. Dat was even wennen, maar het voelde al snel goed. En ja, nu moeten ze thuis oppassen dat ze het niet altijd over werk hebben. ‘We zorgen ervoor dat we ook mooie boeken blijven lezen, inspirerende films zien, de natuur ingaan, met vrienden afspreken en lol maken. Bart is heel verzorgend en gericht op ons gezin. Ik ben wat impulsiever en wispelturiger. Hij brengt rust in de tent, en stabiliteit. Tegelijkertijd komt er weer wat meer ruimte voor ons samen, nu de kinde­ren hun vleugels gaan uitslaan. Dus soms kruip ik bij Bart achterop de motor en dan gaan we samen rijden.’

‘Op zich houdt ouder worden me niet bezig, maar ik zorg wel goed voor mezelf. Ik eet gezond, verzorg mijn huid goed, drink veel water en ik probeer tienduizend stappen per dag te lopen. Ach, en elke leeftijd heeft haar mooie dingen. Ik ervaar nu wel meer rust en ik geniet van heel dierbare, lange vriendschappen.’

Simones idee van ouder worden is door haar ziekte niet volledig veranderd. ‘Het leven gaat ook gewoon door. Ik ben een drukte­maker, dat zit in me. Ik maak me zorgen over alles wat er gebeurt. Ik heb daardoor best een vol hoofd, waardoor ik slecht slaap. Daarom is ’s avonds wandelen voor mij zo belangrijk. Dat helpt, want het is haast meditatief. Dus als ik heerlijk heb gegeten met mijn gezin, neem ik onze hond Tommie mee en dan ga ik eindeloos wandelen. Langs al die huizen en al die levens van al die mensen. Dat relativeert. Dat maakt me rustig.’

Dit interview heeft eerder in de printeditie van Nouveau gestaan © DPG Media / Nouveau 2021

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in