Kim (47) is dolblij met de beperkingen.

"Voor de mensen die het leuk vinden om kerst in een groot gezelschap te vieren, vind ik het sneu. Ik gun iedereen de gezelligheid die zij of hij graag heeft. Maar persoonlijk vind ik de beperkingen rond bezoeken een verademing.

Article continues after the ad

Eindelijk een goed excuus om niet eindeloos in de auto te zitten om overal teveel te moeten eten. In een ongemakkelijke jurk. Met muitende pubers in ons kielzog.

'Bezoek op Eerste Kerstdag heeft blijkbaar meer status' 

Zowel mijn man en ik komen uit vrij grote gezinnen. Dat is zowel leuk als lastig, want niet iedereen kan het met elkaar vinden, dus bij samenkomsten is er vaak wat spanning. Daarbij komt dat zowel mijn ouders als zijn ouders fanatiek bijhouden of de andere ouders niet worden voorgetrokken met een bezoek op Eerste Kerstdag, die blijkbaar meer status heeft.

Het is niet alsof we ze nooit zien, we gaan bij beide ouderparen twee keer per maand langs. Maar kerst, dat is blijkbaar toch anders. Want: traditie! Emotionele chantage, ook: 'Het kan de láátste keer zijn dat we samen zijn.' Ik word daar een beetje moe van, van dat geclaim en dat gewedijver.

Het wordt ook zo gehypet, dat je maar met zijn allen dolgezellig aan een volmaakt diner moet zitten. Bij ons is dat vaak niet zo. De kinderen vinden het vaak saai en willen hun telefoon niet wegstoppen. De oma's krijgen rode vlekken in hun bek van kibbelende familieleden ('Jij ook altijd!') en willen alleen maar de lieve vrede bewaren. En uiteindelijk zitten we 's avonds laat bekaf in de auto met het gevoel dat we onze plicht hebben gedaan, maar is er van de hele kerstgedachte niets meer over.

Dit jaar hoeft dat allemaal niet. Geen discussies, geen geregel, geen geplan. Niet op 11 december al kratjes klaarzetten met wat naar wie mee moet. We mogen eindelijk een keer thuisblijven. Misschien zelfs iets van een eigen traditie beginnen. En er hoeft helemaal niets.

Niet voortdurend gourmetten, niet ook op Derde Kerstdag weer ergens heen. Niet de traditionele wandeling in nette kleren op ongemakkelijke schoenen. Niet de strijd met de kinderen om ze 'gezellig mee te laten doen' terwijl ik het zelf eigenlijk ook helemaal niet zo gezellig vind.

'Kerst maakt het zo beladen. Het móet gezellig zijn'

Ik weet dat dit erg onhartelijk klinkt, maar zo is het niet bedoeld. Een gewone zondagse lunch met de ouders is altijd leuk en ontspannen. Maar kerst maakt het zo beladen. Het moet gezellig zijn. Je zit met teveel mensen te dicht op elkaar, je hebt zo eigenlijk niets aan elkaar. Het voelt gewoon meer als een reeks verplichtingen, dan als een feestje.

Dus ik ben er niet rouwig om, dat ik kan uitkijken naar kerstdagen van uitslapen en in een legging rondlopen. Easy does it. De kinderen willen kaasfondue, dat gaan we doen op Eerste Kerstdag en verder zal er vast wel wat lekkers in huis komen dat de knapperds van de supermarkt al hebben klaargemaakt.

Verder hoef ik niks. Geen moeizame gesprekken op gang houden, geen overspannen moeder of schoonmoeder helpen. Geen stress over cadeautjes. Ik hoef niet als buffer te dienen tussen mijn man en zijn broer die allebei een totaal andere politieke doelgroep hebben. En ik hoef geen peperduur chantagemateriaal achter de hand te houden om de kinderen een beetje leuk mee te laten doen (vorig jaar kostte me dat een nieuwe telefoon en een moorddadige game). Dus volgens mij wordt dit een zalig kerstfeest. Ik durf het haast niet hardop te zeggen, maar toch: dank u, minister-president Rutte."

Foto (c) iStock. Om privacyredenen is de naam van Kim veranderd.

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in