Zowel zakelijk als privé vormen ze een ijzersterk team.

Voor de kwaliteit van je relatie maakt het natuurlijk niet uit waar je elkaar ontmoet, maar de ene plek spreekt toch net iets meer tot de verbeelding dan de andere. Neem SkyLounge Amsterdam, de rooftopbar van het W Hotel met zijn magnifieke uitzicht over de stad.

Al is het de vraag of kickbokskampioen Remy Bonjasky en Renate Goet, toen nog manager retail operations voor het Caraïbisch gebied bij MAC Cosmetics, daar op die oktoberdag in 2014 oog voor hadden. Een magnetische aantrekkingskracht maakte namelijk dat ze vooral elkaar in het vizier hadden.

Uiteindelijk sprak Remy Renate aan. ‘Het was een kort gesprek, zo van: hé, leuk je hier te zien, zullen we een keer bellen? Ze bleek maar een paar dagen in Amsterdam te zijn, op doorreis van een cosmeticabeurs in Cannes terug naar Curaçao, waar ze woonde. Haar agenda stond ook tjokvol afspraken met familie en vriendinnen. We hebben gegevens uitgewisseld en dat was het zo’n beetje. Ik vond haar aantrekkelijk. Dat staat bij zo’n eerste ontmoeting toch voorop. De rest komt later.’

Article continues after the ad

Renate kan zich iets meer herinneren. ‘Toen ik Remy zag, dacht ik: mooie man, maar tijdens dat eerste gesprekje vond ik hem meteen al leuk en geïnteresseerd. Ambitieus ook. Net als ik, dus dat voelde goed.’

'Aha, ze is gezellig én grappig én ze zegt intelligente dingen'

REMY: ‘Ik had dat tijdens ons eerste telefoongesprek: aha, ze is gezellig én grappig én ze zegt intelligente dingen. Allemaal vinkjes waardoor je denkt: ja! Jij hebt toen nog een ontbijt- en een dinerafspraak in je drukke schema weten te proppen. Geweldig, behalve dan dat je twee honden had. Ik vind een hond alleen leuk op tv.’ Lachend: ‘Dat had een dealbreaker kunnen worden!’

Was het grootste probleem niet dat jullie zo’n achtduizend kilometer uit elkaar woonden?

RENATE: ‘Dat was zeker lastig, al hadden we elke dag urenlang contact met elkaar via Facetime en Skype.’

REMY: ‘Ook niet gemakkelijk trouwens, met een tijdsverschil van zes uur. Ik moest wachten tot jij uit je werk kwam en dan was het al snel middernacht, dus bedtijd voor mij. Maar het was wel een goede manier om elkaar beter te leren kennen.’

RENATE: ‘We merkten ook dat we samen veel lol konden hebben. Dat was fijn.’

REMY: ‘Maar als je zo verliefd bent, wil je eigenlijk bij elkaar zijn. Dus na zes weken kocht ik een ticket en stapte ik op het vliegtuig, een dag eerder dan ik je had verteld, als verrassing.’

RENATE: ‘Ik vond het al raar dat mijn appjes niet aankwamen, en dacht: het zal toch niet…?’

REMY: ‘Het werden tien onvergetelijk leuke dagen.’
 

Wanneer ben je teruggekomen naar Nederland, Renate?

RENATE: ‘Na een halfjaar, in april 2015.’|
 

En de honden?

RENATE: ‘Die bleven achter bij hun andere baasje: mijn ex-vriend.’

REMY: ‘Met wie het al uit was toen wij iets kregen. Van vrouwen in een relatie moet je afblijven.’

RENATE: ‘Ik had een andere functie gekregen bij MAC: met Amsterdam als standplaats werd ik manager retail operations voor Europa. In Amsterdam huurde ik ook een eigen appartement. Waar ik overigens heel weinig heb geslapen, omdat ik door de week voortdurend op reis was, maar het ging om het principe.’

REMY KNIKT: ‘Uit eerdere relaties had ik twee zoons van toen twaalf en vijf, die om het weekend bij mij waren. We vonden het verstandig om hen stap voor stap aan jouw aanwezigheid te laten wennen. Dat begon met een etentje in een pannenkoekenhuis, waar jij een halfuurtje aanschoof, en eindigde maanden later met dé hamvraag: of ze het een goed idee zouden vinden als je bij mij kwam wonen. Ze hebben je met open armen ontvangen.’

RENATE: ‘Zo werd ik dus bonusmoeder. En eind 2015 raakte ik zwanger, gepland en zeer gewenst. Toen tijdens mijn verlof jouw management wegviel, ben ik jouw agenda gaan beheren. Ik kan nu eenmaal vreselijk slecht stilzitten.

 

Maar na de geboorte van onze dochter Skye pakte ik mijn baan bij MAC weer op: van dinsdag tot en met vrijdag vliegtuig in, vliegtuig uit. Totdat ik op een avond op mijn hotelkamer in Oslo inlogde op de babyfoon om naar Skye te kijken en ineens dacht: wat doe ik hier? Ik wilde bij haar zijn.’

REMY: ‘Sindsdien doe je mijn management en dat van onze twee sportscholen in Almere en Hilversum.’

RENATE: ‘Maar je moest het wel officieel vragen. Dat vond ik belangrijk.’

REMY, MET UITGESTREKEN GEZICHT: ‘Ook echt met een brief met een stempel erop.’

RENATE: ‘Hahaha!’

Dus jullie zijn nu zo’n beetje 24/7 samen?

REMY: ‘Ja, en dat gaat prima.’

RENATE: ‘Absoluut. Maar als jij lesgeeft, ben ik op het kantoor in de sportschool met andere dingen bezig. We zitten dus niet voortdurend op elkaars lip. Meestal eet ik alleen met Skye en breng ik haar naar bed, om vervolgens achter mijn laptop te kruipen. Als jij dan rond half elf thuiskomt, werken we vaak samen nog tot een uur of een door.

'Heel afwisselend, al maken we wel veel uren'

Dat strekt zich uit van de administratie van beide sportscholen en de roosters van het personeel tot het voorbereiden van seminars, speeches, clinics en optredens in talkshows. Bovendien zijn we continu aan het innoveren. Heel afwisselend dus, al maken we wel veel uren.’

REMY: ‘Daar staat veel vrijheid tegenover. We hebben een goed team, dat de boel zelfstandig goed draaiende kan houden, dus als we dat willen, kunnen we weg. En we hebben in het begin al afgesproken dat we op het werk best pittige discussies kunnen hebben, maar die moeten op een bepaald moment wel klaar zijn. Dus niet dat ik ’s avonds op de bank moet slapen.’
 

Even een saaie vraag: hoe hebben jullie de taakverdeling in huis georganiseerd?

RENATE, PLAGERIG: ‘Nou Remy, zeg jij het of zal ik het doen?’

REMY, SPORTIEF: ‘Oké, ik schiet hem er zelf wel in. Het antwoord is: een beetje ouderwets. Ik doe weleens wat…’

RENATE: ‘Heel even, ja. Maar voor de rest is het: mama kookt, mama wast, mama doet boodschappen. Mama, mama, mama. Dat vind ik niet altijd leuk.’

REMY: ‘Soms spreek je me erop aan, zo van: “Help eens even!” Dat vind ik prima. Ik vind ook dat ik eigenlijk veel meer moet doen, maar soms ik vergeet ik dat dan weer… Een paar weken. Hahaha!’


Renate, hoe staat het met Remy’s goede eigenschappen?

RENATE: ‘Hij heeft er gelukkig genoeg. Behalve wat ik eerder al noemde, is hij ook heel rustig en beheerst. Terwijl ik een beetje een stresskip ben.’

REMY, DROOG: ‘Een understatement.’

RENATE, TER VERDEDIGING: ‘Ik ben natuurlijk wel degene die achter de schermen de zaak runt.’

REMY: ‘Volgens mij zit het gewoon in je aard. Ik ben van nature al kalmer, maar waarschijnlijk heb ik ook beter geleerd met stress om te gaan. In de ring moet je jezelf onder controle houden, dat is me altijd ingepeperd.

'Zodra je emoties de overhand krijgen, vergeet je alles waarvoor je jaren hebt getraind'

Want zodra je emoties de overhand krijgen, vergeet je alles waarvoor je jaren hebt getraind. En dan is het gauw gebeurd. Sowieso probeer ik in alle situaties eerst duidelijk te krijgen wat er precies aan de hand is. Dat vraag ik dus ook altijd aan jou. En dan zeg ik: “Het valt best mee! Als je er nou eens gewoon zus of zo mee omgaat…”’

RENATE: ‘Ik vind dat heel fijn en neem het ook van je aan. Al blijft dat stressen een valkuil.’


Remy, wat is jouw valkuil?

REMY: ‘Ehhh, stroopwafels?’ Dan, serieus: ‘Ik ben soms iets té relaxed. Daar kan niet iedereen mee omgaan. Neem dit gesprek. Renate heeft vanmorgen minstens drie keer tegen me gezegd: “Je moet je wel voorbereiden, hoor!” Voorbereiden waaróp, denk ik dan. Maar het is natuurlijk niet verstandig om alles op zijn beloop te laten.’ Tegen Renate: ‘Dus soms is jouw stiptheid mijn redding.’

RENATE: ‘Ik weet hoe je bent en kan er inmiddels goed op inspelen. Jouw speeches bereid ik altijd voor. En sommige dingen laat ik los. Jij bent bijvoorbeeld elke dag wel je telefoon, sleutel of portemonnee kwijt, uitgerekend als je de deur uit moet. Vroeger maakte ik me daar druk over, maar nu is het: adem in, adem uit. Je vindt je spullen altijd weer terug en ik plan rond jouw afspraken gewoon wat extra tijd in.’

REMY: ‘Toch vind ik ons zakelijk een sterk team. We kunnen allebei snel schakelen.’

RENATE: ‘Ja, dat werkt goed. Toen de lockdown begon, zei jij: “Ik wil een online-trainingsprogramma!” Daar zijn we meteen vol mee aan de slag gegaan.’

REMY: ‘Een week later draaide het al.’

RENATE: ‘Dat is onze kracht: performen onder stress. Onder tijdsdruk bedoel ik, hahaha!’

Sinds de dood van George Floyd is er in Nederland veel meer aandacht gekomen voor de strijd tegen racisme. Is dat ook een onderwerp dat jullie bindt?

RENATE, GEDREVEN: ‘Ik sta volledig achter de Black Lives Matter-protesten, en ook als gezin vinden we het onderwerp heel belangrijk. Voordat Remy in mijn leven kwam, had ik geen idee dat er zoveel discriminatie was in Nederland. Ik denk zelf niet zo, ben ook niet zo opgevoed. Maar nu zie ik het wel, enorm. Ik word daar boos en verdrietig van, zeker als het zich tegen kinderen keert. Een ander uitschelden voor Zwarte Piet, dat kan echt niet.'

REMY: ‘Ik was vijf toen ik naar Nederland kwam, en daarna was het elk jaar raak, zodra het Sinterklaassnoepgoed in de winkels lag. En het waren niet alleen de pestkoppen in de klas die dachten dat ze leuk waren, maar ook de juffen en meesters. In werksituaties heb ik later ook de nodige foute grappen moeten verduren, waar iedereen om lachte, inclusief de baas.

'Als je dan nog in je proeftijd zit, is het lastig om te zeggen: “Sorry, ik vind dit niet zo leuk'

Als je dan nog in je proeftijd zit, is het lastig om te zeggen: “Sorry, ik vind dit niet zo leuk.” Voordat je het weet, sta je op straat omdat je niet in het team past. Het slechtste argument vind ik: “Maar Zwarte Piet is traditie.” In Spanje is stierenvechten traditie, maar daar spreken wij Nederlanders wél allemaal schande van. Ik ben dus blij dat mensen wakker zijn geschud, en dat ik nu gewoon kan zeggen: “Kappen nou!” Al is het meeste racisme niet in your face. Daar kun je moeilijker de vinger op leggen.’

RENATE: ‘Als je wordt aangehouden door de politie, bijvoorbeeld.’

REMY: ‘O ja, dat gebeurt me zó vaak. Blijkbaar denken ze dan: hoezo rijd jij in zo’n dure auto? Maar daar heb ik toch flink wat mensen voor in elkaar moeten slaan.’

RENATE: ‘Jij hebt hier in Almere een speech gehouden bij het BLM-protest en ik heb meegedaan met Share the Mic Now, een campagne die witte vrouwen aanspoort om met zwarte vrouwen in gesprek te gaan.’

REMY: ‘Praten brengt ons dichter bij elkaar. Want pas als je ervaringen uitwisselt, leer je de ander te begrijpen.’

Waar beleven jullie samen plezier aan?

REMY: ‘Op reis zijn. Als we hier met ons vijven aan tafel zitten en van het eten genieten, vind ik het ook al prachtig, elke keer weer. Maar op vakantie in het buitenland, als het mooi weer is en de kinderen zich vermaken, zijn we extra gelukkig. Blij ook, dat we hun dat kunnen bieden.’

RENATE: ‘Dus we verheugen ons enorm op het einde van de pandemie.’

Over Remy en Renate

Remy Bonjasky (45) werd geboren in Paramaribo. Hij verhuisde op zijn vijfde naar Nederland en maakte op zijn zeventiende kennis met kickboksen. Door zijn traptechniek verwierf hij al snel de bijnaam The Flying Gentleman. Van zijn 98 wedstrijdgevechten won hij er 78, waarvan 40 op knock-out. In 2003, 2004 en 2008 was hij winnaar van de K1 World Grand Prix. In 2010 opende hij zijn eigen sportschool Bonjasky Academy, in Almere. Sinds 2020 is er een dependance in Hilversum.

Renate Goet (38) groeide op in Schermerhorn, bij Alkmaar. Oorspronkelijk opgeleid als schoonheidsspecialiste had ze internationale banen bij grote cosmeticamerken als Guerlain, Yves Saint Laurent en MAC Cosmetics. Voor dat laatste merk was ze sales- en  Marketingmanager voor het Caraïbisch gebied, later voor Europa. Momenteel is ze manager van Remy en general manager van beide sportscholen. Ook runt ze met Remy het succesvolle online-programma Fight Body powered by the Bonjasky Academy.

Dit interview heeft eerder in de printeditie van Nouveau gestaan (c) Nouveau / DPG Media 2021. 

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in