Maar waar is in vredesnaam dat rode dingetje voor?

Voor het eerst sinds het begin van de coronapandemie deed ik een zelftest. Twee jaar lang de dans ontsprongen, maar nu was ik  snipverkouden en nieste er op los. Een dag later zou ik op bezoek gaan bij een goede vriendin, die qua leeftijd in de categorie kwetsbaar zit.

Eindelijk kon ik nu dus gebruik maken van een van de gratis testen, die al meer dan een jaar in het keukenkastje liggen. Mijn man vond het onzin, ik had die verkoudheid gewoon van hem overgenomen, dus niets aan de hand.

Hoezo? Had hij dan een zelftest gedaan, die goed was uitgevallen? Nee, maar het was toch duidelijk een gewone verkoudheid, die na een paar dagen verdwenen was, dus waar had ik het nou helemaal over?

Maar omdat hij stiekem best dokter had willen worden, staat hij altijd paraat bij het verrichten (bij mij) van kleine medische karweitjes, zoals het druppelen van ogen en oren, het verversen van verbandjes en pleisters en het opnemen van temperatuur en bloeddruk.

Article continues after the ad

'Het lettertype van de voorschriften leek te zijn gekozen om de verkoop van leesbrillen te bevorderen'

Wij gingen aan de keukentafel zitten en legden, zoals werd voorgeschreven, alle onderdelen uit het zelftestdoosje op tafel. Er was een gebruiksaanwijzing ter grootte van het stembiljet van een gemeente, waar te veel partijen meedoen aan de verkiezingen. En het lettertype van de voorschriften leek in samenwerking met Specsavers en Pearle te zijn gekozen, om de verkoop van leesbrillen te bevorderen.   

Uiteindelijk snapten we zo’n beetje hoe alles werkte en waarvoor de verschillende onderdelen dienden. Alleen hielden we een rood dingetje over, een soort capsule. ‘Een zelfmoordpil in geval van een foute uitslag’, zei mijn man cynisch.

We legden het rode dingetje terzijde en gingen aan de slag. De wattenstaaf in beide neusgaten ronddraaien (pas later lazen we in de krant van diezelfde ochtend dat het meest betrouwbare resultaat wordt behaald als er ook in de keelholte wordt gedraaid), het staafje in een houdertje plaatsen en dan een kwartier wachten. Eén rood streepje is gunstig (negatief), twee rode streepjes foute boel (positief).

Een kwartier duurt nog best lang als je op een uitslag wacht. Ik ging het aanrecht maar eens boenen. Mijn man hield de wiebelige wattenstaaf in de gaten. ‘Geen corona, ’riep hij na verloop van tijd. Precies wat hij verwacht had natuurlijk.

Daarna ging hij in z’n eentje boodschappen doen. Wat hij best fijn vindt, want de hele tijd iemand naast je die zegt: ‘Hebben we dit wel nodig?’, ‘Is dit niet erg prijzig?’ en ‘Dit stond niet op onze boodschappenlijst’ is niet wat hij verstaat onder ontspannen boodschappen doen.

'Constant een drup aan m’n neus, als ware ik de heks Eucalypta'

Ik bleef thuis, ging rillerig op de bank zitten met een kop koffie, de ochtendkranten en een keukenrol. Constant een drup aan m’n neus, als ware ik de heks Eucalypta.

Het rode dingetje bleek achteraf een – overbodig - dopje, waarmee het houdertje met vloeistof afgesloten moest worden in afwachting van het wattenstaafje.

Vast een erfenis van Sywert van Lienden, om het geheel een beetje extra cachet te geven.

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in