Ken je ze ook, heren die verliefd zijn op het geluid van hun eigen stem?

'Leren ze het dan nooit?' verzuchtte ik inwendig, toen ik naar mijn lievelingsprogramma 'First Dates' op de Belgische tv zat te kijken. Daarin wordt geprobeerd alleenstaande mensen aan een partner te helpen.

Article continues after the ad

In de bewuste aflevering zat een ouder stel samen te eten, Charly, een gepensioneerde café-eigenaar van 68 en Jet, een even oude ex-vakbondsmedewerkster. Hij was sinds kort weduwnaar, nadat zijn 20 jaar oudere vrouw op haar 88-ste was overleden.

Op haar sterfbed had ze hem aangeraden niet lang alleen te blijven, maar een nieuwe vrouw te zoeken, liefst nu een van twintig jaar jonger. De programmamakers van 'First Dates' hadden aan die laatste wens niet voldaan, maar verder deugde alles aan de vrouw, die ze voor Charly hadden uitgezocht, ze was leuk, slim, zelfstandig en goedlachs.

Jet luisterde en luisterde, maar kwam zelf nooit aan bod met haar verhaal

Toch zag ik al snel dat dit niets ging worden. Charly, best een aardige man, praatte namelijk alleen maar over zichzelf, de hele maaltijd lang. Jet luisterde en luisterde, maar kwam zelf nooit aan bod met haar verhaal. Dat moest wel fout gaan.

Ik zag hoe de vrouw, die aanvankelijk zeer geïnteresseerd was, langzaam afhaakte. Ze had in haar lange leven genoeg geluisterd, ze wilde nu wel eens een luisterend oor voor zichzelf.  Maar dat ontging de man tegenover haar totaal, steeds  kwam hij met een nieuw verhaal op de proppen. 

Het deed me denken aan een column, die Renate Dorrestein ooit schreef over haar belevenissen met mannen op feestjes en recepties. Het viel haar op, dat mannen heel praatgraag zijn, zo lang ze hun maar vragen stelde.

'Als ik met mij onbekende personen achter de zalmsalade beland, voel ik me verantwoordelijk voor een aangename conversatie', schreef ze.

'En wat gaat er door je heen, als je een nieuw suikerzakje vindt?'

'Nee maar, wat interessant', moedig ik heren aan, die me toevertrouwen dat ze suikerzakjes sparen. 'En wat gaat er door je heen, als je een nieuw zakje vindt?'

Als we de suikerzakjes grondig uitgefileerd hebben, valt er een stilte. Zal ik nog een zevende variant bedenken op 'Jee, wat fascinerend '? Handiger zou zijn als hij op zijn beurt nu eens vroeg wat ik zoal verzamel, maar om de een of andere reden komen mannen nooit op die gedachte.

De stilte gaat nu wel erg lang duren. 'Ik ben zelf ook nogal een verzamelaar', bied ik aan. Waarop zo'n man twee dingen doet, hij zegt 'Hm' of 'O' en staart naar het plafond. Daarmee houdt hij pas op, als ik zeg 'Aparte das draag je, zeg', waarna er meteen weer schot in de zaak zit', aldus Dorrestein.

Hetzelfde zag ik gebeuren bij Charly en Jet. Met het teleurstellende gevolg dat Jet aan het eind van de date beleefd, maar vastbesloten zegt, dat ze geen prijs stelt op een tweede afspraak.

Arme Charly. Hij begrijpt er niets van. Het gesprek liep toch zo goed.

Ja, voor hém wel.   

Deze column verscheen eerder op Meer over Medisch

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in