Zo zie je maar wat je een beetje profileren voor je kan doen!  

Attje Kuiken (44), recentelijk zeer actief en uitgesproken als Kamerlid, wordt de nieuwe fractieleider van de PvdA.

Ze neemt het stokje over van Lilianne Ploumen, die vorige week plots als partijleider het bijltje erbij neergooide. Ook Kamerlid Henk Nijboer (39) had aangegeven Ploumen te willen opvolgen, maar de fractie ziet meer heil in Kuiken.

Article continues after the ad

Vrijdagochtend werd de knoop doorgehakt tijdens een speciaal daarvoor opgetuigde PvdA-fractievergadering. Beide kandidaten kregen de kans om de achtkoppige PvdA-fractie te overtuigen van hun kandidatuur. Kuiken trok tijdens een stemming aan het langste eind.

Kuiken (44) zit sinds 2006 namens de PvdA in de Tweede Kamer en voert onder meer het woord over gezondheidszorg. Na het vertrek van Diederik Samsom eind 2016 was zij al een tijdje waarnemend fractievoorzitter.

"Attje Kuiken is door de wol geverfd als Kamerlid en dat is nodig ook", zegt politiek verslaggever Roel Schreinemachers van RTL Nieuws. "Haar belangrijkste taak is nu om de PvdA-fractie, die met Ploumen aan het roer afgelopen jaar vaak onzichtbaar was, weer kleur op de wangen te geven. Zeker in een Kamer met zoveel oppositiepartijen tel je niet mee als je als fractievoorzitter weinig van je laat horen."

'Er is nog een lange weg te gaan naar de volgende verkiezingen'

"Dat is Kuiken wel toevertrouwd", vervolgt Schreinemachers. "Er is nog een lange weg te gaan naar de volgende verkiezingen en het is haar taak ervoor te zorgen dat de PvdA ertoe doet. Voor een echte herleving van de PvdA hebben velen hun hoop gevestigd op Frans Timmermans, Ahmed Aboutaleb of Marjolein Moorman."

"Velen in de partij hopen dat een van hen zich kandidaat stelt als er verkiezingen in aantocht zijn, omdat Kuiken toch als tussenpaus wordt gezien. Die kan misschien de PvdA wel weer wat smoel geven, maar heeft niet de aantrekkingskracht om alle zetels terug te halen die de partij in de afgelopen jaren is kwijtgeraakt."

Zelf kijkt Kuiken daar toch wat anders naar: ze ziet zichzelf niet als tussenpaus in afwachting van een nieuwe politiek leider: “Ik ga niet op de winkel passen”.

Volgens de nieuwe fractievoorzitter zijn de problemen in Nederland te groot om te wachten op een nieuwe PvdA-leider van buiten de fractie. “De gasprijzen en de huizenprijzen drijven mensen tot wanhoop.”

Kuiken heeft een sociaai hart, ook omdat ze uit een gezin komt dat het niet breed had. "Éen op de dertien kinderen groeit op in armoede," zegt ze. "Ooit was ik er daar één van. Mijn moeder heeft mij alleen opgevoed. Ik ben geboren toen zij net 22 jaar oud was. Haar drukke baan in de zorg kan ze al snel niet meer combineren met het bestaan van alleenstaande moeder. Ze belandt in de bijstand; het begin van jaren leven in armoede.

'Armoede leidt tot gevoelens van onmacht, angst en zelfs tot paniekaanvallen'
 

Leven in armoede is voor veel mensen moeilijk voor te stellen. Het is overleven. Je iedere maand weer afvragen of je de huur nog kunt betalen. Elke dag stressen of je nog genoeg boodschappengeld overhoudt om je kind te voeden. Het leidt tot gevoelens van onmacht, angst en zelfs tot paniekaanvallen. En er is schaamte. Het is überhaupt vernederend als je elke maand je hand op moet houden. En je voelt je bijna een crimineel, als je wéér gecontroleerd wordt door de gemeente.

Gelukkig heb ik mijn weg in de wereld kunnen vinden en gaat het nu heel goed met mijn moeder. Maar haar reactie op de toeslagenaffaire heeft mij diep geraakt. Ze vertelde me: “Als ik ooit weer in de bijstand moet, dan hoeft het leven van mij niet meer”. Zo diep zit het dus nog. Tijd heelt alle wonden, zegt men wel eens. Maar de wonden die ons leven in armoede hebben achtergelaten, helen nooit helemaal. Leven in armoede is veel meer dan het hebben van weinig geld. Het gaat om het verlies van je eigenwaarde, onafhankelijkheid en zorgeloosheid. Dat laat sporen na bij zowel ouder als kind."

'Hun radeloosheid, wanhoop en woede moet iedereen kunnen begrijpen'

Ik denk daarom regelmatig aan de slachtoffers van de toeslagenaffaire. Goedwillende ouders die door de overheid nu al tien jaar in dikke ellende zitten. Ik sta niet in hun schoenen, en hun situatie is onvergelijkbaar met de mijne, maar hun radeloosheid, wanhoop en woede moet iedereen kunnen begrijpen. Het feit dat dit heeft kunnen gebeuren en dat er nog steeds geen geschikte oplossing is voor deze ouders en kinderen, is om je kapot voor te schamen. Geen enkel kind verdient het om op te groeien in armoede, zeker niet als gevolg van overheidsfalen.

Foto's (c) Brunopress, Getty Images

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in