'Wat een heerlijke vent, denk ik dan.'

Zij twijfelde, vanwege het leeftijdsverschil. Inmiddels zijn ze zeventien jaar samen. Frits bleef Joke’s rots, ook toen ze de diagnose borstkanker kreeg. Ajax en Feyenoord: dolgelukkig zijn ze, vooral op hun bootje.

Article continues after the ad

JOKE - DE LIEFDE VOOR FRITS

‘Ik kende Frits al jaren uit de muziekwereld, werkte soms met hem samen. We waren allebei getrouwd, dus verder was er niks aan de hand. Tot we in 2003 samen optraden en hij vroeg of ik al eens een jazz-cd had gemaakt. Ik zei: “Nee, want wie zit daarop te wachten?” Waarop hij zei, met een knik naar de drie-, vierhonderd bezoekers: “Nou, bijvoorbeeld deze mensen!” Hij vertelde dat hij een eigen label had en kwam daarna een paar keer langs om repertoire uit te zoeken, met een kop thee en een tompouce erbij.

Ik was toen al gescheiden van Boris (vastgoedmagnaat Boris Bayer, red.) en Frits vertelde dat zijn huwelijk een aflopende zaak was. Maar pas toen we samen de studio in gingen, dacht ik: wat een geweldige muzikant en arrangeur is hij eigenlijk! Ik ben wel het type dat valt op iemand die wat kan. Al vond ik hem ook ineens heel leuk als mens. Rustig, stabiel en lekker droge humor.

Toen de opnamen achter de rug waren, kwam Frits op bezoek met een bos bloemen. Om te kijken of zijn gevoel voor mij wederzijds was, vertelde hij later. Nou, dat was zo. Die middag hebben we een beetje gezoend en toen ik ’s avonds bij vrienden ging barbecueën, zeiden ze: “Wat straal je!”

Rond die tijd heb ik Frits opgezocht op internet. Zo ontdekte ik dat hij 42 was; ik was toen 51. Ik dacht: dat kán helemaal niet! Dus bij onze volgende ontmoeting zei ik dat. Hij zei meteen: “Zullen we het daar dan verder niet meer over hebben? Wat kan mij jouw leeftijd schelen!” Hij vindt me jonger dan ik ben. En Frits heeft een oude ziel, zo voel ik dat. We zijn dus gewoon gelijk.’

FRITS - DE LIEFDE VOOR JOKE

‘In de jaren tachtig, deed ik veel radio en tv. Ik begeleidde onder andere artiesten in het NOS-programma Podium van de Lichte Muziek. Joke kwam daar ook weleens langs. Ik vond haar een goede zangeres en een leuke vrouw. Zonder bijgedachten, want ik keek in die tijd niet naar andere vrouwen. Totdat er steeds meer problemen ontstonden in mijn toenmalige relatie, waardoor ik op een gegeven moment besloot: ik ga het wel alleen doen.

Rond die tijd leerde ik Joke op een andere manier kennen en met haar bleek alles vanzelf te gaan. Daar was ik heel verbaasd over. Joke is altijd een mooie vrouw geweest, maar ze is ook gezellig en iemand met wie goed te praten valt. We roeien met z’n tweeën dezelfde kant op, zal ik maar zeggen. Joke heeft ook veel humor, dus we hebben veel plezier samen, soms om de simpelste dingen. Dan zit er bijvoorbeeld iemand op tv een serieus verhaal te vertellen en dan borduren wij daar een beetje op voort met gekke uitspraken.

Joke is ook enorm attent, stuurt in deze coronatijd stapels lieve kaartjes naar vrienden en bekenden. Ze zorgt er ook altijd voor dat ik oké ben, en omgekeerd doe ik hetzelfde. Ze vertelde dat ze vroeger bij elke verjaardag vurig hoopte op een fiets, maar daar was geen geld voor. Ik heb toen voor haar verjaardag een fiets gekocht en die met een grote ballon eraan in de woonkamer gezet. Zelf vier ik mijn verjaardag nooit uitbundig, maar toen ik vijftig werd, heeft Joke voor mij een groot feest georganiseerd. Vrienden, collega’s, familie, iedereen was er. Dat vond ik ontzettend leuk.

Joke is in haar hoofd heel jong, een dertiger. Waardoor ze hopelijk nog lang door het leven zal blijven huppelen, als haar lijf meewerkt. Dertien jaar geleden is ze door een dal gegaan, maar nu gaat het gelukkig uitstekend.’

Welke rol speelt muziek in jullie leven?

FRITS: ‘Vakmatig zijn we allebei met muziek bezig. We zijn nu een serie kerstconcerten aan het voorbereiden, dus daar praten we samen over. Maar in ons privéleven speelt muziek geen grote rol.’

JOKE: ‘We hebben het er alleen over als het nodig is. Maar ik vind het wel heerlijk dat jij vaak nog even achter de vleugel gaat zitten als ik ’s avonds naar boven ga. Dat klinkt dan door het hele huis. Dan denk ik: wat een heerlijk leven heb ik toch, en wat een heerlijke vent. Maar als je niet speelt, vind ik je ook leuk, hoor!’

FRITS: ‘Zolang ik maar niet ga zingen, haha!’

JOKE: ‘Ik zing ook nooit in huis, terwijl ik eigenlijk zou moeten oefenen. Jij trouwens ook, om je vingers los te maken. Maar dat doen we dus niet.’

FRITS: ‘De inspiratie verdwijnt ook een beetje als je je agenda leeg ziet lopen door de coronacrisis.’

JOKE: ‘Ik zou nu een tv-serie aan het doen zijn, onder regie van Will Koopman. En in de herfst zou ik een speelfilm opnemen, samen met Gerard (ex-man Gerard Cox, red.) Hopelijk gaat dat door. Nou ja, we hebben nu wel meer tijd om naar muziek te luisteren. We houden van hetzelfde repertoire. Hoewel, als ik naar het Songfestival kijk, ga jij naar boven. Maar goed, dat ging ook al niet door.’

Frits noemde net jouw gezondheidsproblemen, Joke. Jullie waren toen nog niet zo lang samen.

JOKE: ‘Toen ik het bericht kreeg dat ik borstkanker had, was het eerste wat ik tegen Frits zei: “Ik vind het zo erg voor jóu!” Dat meende ik ook. Ik dacht: heeft hij net huis en haard verlaten en dan ga ik straks dood. Maar Frits zei: “Wil je dat nóóit meer zeggen! Jíj moet gewoon beter worden!” Nou, dat is gelukt.’

FRITS: ‘Eerst ben je 35 keer bestraald. Terwijl je dan ’s avonds gewoon op de planken stond met André van Duin. Dat is toch jouw Rotterdamse basis: niet lullen, maar poetsen.’

JOKE, NUCHTER: ‘Iedereen vindt dat zo stoer, maar het was veel gemakkelijker om gewoon door te gaan en er niet over te praten. Dan kon ik het ook even vergeten. En jij was mijn steun en toeverlaat. We zijn in die tijd alleen maar dichterbij elkaar gekomen.’

FRITS, PLAGERIG: ‘Behalve op voetbalgebied.’

JOKE: ‘Ja, jij bent als Noord-Hollander voor Ajax en ik ben voor Feyenoord. Maar tussen die twee geloven slaapt bij ons niet de duivel. Als Feyenoord goed heeft gespeeld, gun jij ze de overwinning. En ik Ajax in het omgekeerde geval ook.’

FRITS: ‘Maar als de club van de ander slecht heeft gespeeld, kunnen we daar ook over geinen: “Wat een topclub, zeg!”’

JOKE: ‘Daar kan ik goed tegen, maar soms zegt een van de schoondochters: “Feyenoord, is dat voetbal?” Dan komt het een beetje dichtbij.’

Dat hoort natuurlijk ook bij Frits: kinderen, aan­hang, kleinkinderen…

JOKE, UIT DE GROND VAN HAAR HART: ‘Geweldig! Door die aanhang werd het juist echt gezellig. En de kleinkinderen zijn helemaal een cadeautje. Ze noemen me ook allemaal oma. We hebben een motorbootje, dus wij zijn opa en oma Boot.’

FRITS: ‘Niet dat we de deur bij elkaar platlopen. Daar zijn die jonge gezinnen veel te druk voor.’

JOKE: ‘En nu kunnen we elkaar even helemaal niet zien. Al maakt Facetimen een hoop goed.’

Zijn er behalve die favoriete voetbalclub nog meer verschillen tussen jullie?

JOKE: ‘Genoeg! Frits is bijvoorbeeld introverter, afstandelijker. Ik ben heel spontaan, geef mensen het liefst een knuffel. Soms vergeet ik ook gewoon dat ik afstand moet houden. Hem zal zoiets niet gebeuren. Maar ik vind de rust die hij uitstraalt weer fijn.’

FRITS: ‘Als ik zie hoe dat uitwerkt op mensen, jouw warmte en hartelijkheid… Door jou ben ik wel wat attenter geworden. Maar jij bent nog steeds veel netter dan ik.’

JOKE: ‘Als jij aan het klussen bent, leg je alles gewoon neer en klaar. Lijmtubes waar geen dop op zit, dat soort dingen. Ik word daar verdrietig van, boos ook. Maar als ik jou dan lekker op de bank zie zitten, denk ik: wat maakt het uit? Hij heeft zoveel goede dingen!’

FRITS: ‘Mij stoort die chaos niet. Ik kan er gek genoeg alles in terugvinden. Maar ik ga wel opruimen, hoor. Voor jou. Als ik kook, laat ik de keuken ook altijd keurig achter, dus ik heb best talent.’

Waar genieten jullie samen van?

JOKE: ‘We hebben een heerlijk stekje op Bonaire. Ik zou daar weleens net zo lang willen blijven tot ik naar huis wil, maar Frits vindt een paar weken genoeg. Dan wil hij weer muziek maken.’

FRITS: ‘Ik ben zelfstandig ondernemer, dus als ik niet werk, komt er geen geld binnen. En er gaat wel veel uit op zo’n eiland. Bovendien zie ik daar nogal eens pensionado’s die om half elf ’s ochtends al aan de witte wijn zitten. Dat leven hoef ik niet.’

JOKE: ‘Op Bonaire beginnen we de dag vaak met een uur in de sportschool. Daarna gaan we op onze scootertjes boodschappen doen en dan naar het strand. Of jij gaat thuis wat rommelen en ik lezen. En ’s avonds uit eten of zelf wat koken. Lekker relaxed.’

FRITS: ‘We genieten ook van een middag varen.’

JOKE: ‘Jij hebt me geleerd hoe ik moet aanleggen, zonder stress. Andere mensen hebben die rust vaak niet. Die varen vol gas een sluis in, en nou kan ik aardig wat vloeken, maar dan hoor ik compleet nieuwe…’

FRITS: ‘Terwijl je toch op het water zit om te onthaasten, dus dat doen we. Flesje wijn erbij, een beetje om ons heen kijken. En lachen om iedereen die zich druk maakt.’

Kunnen jullie elkaar vergelijken met een plek, een muziekstuk en een gerecht?

JOKE OVER FRITS

Muziekstuk ‘Unforgettable van Nat King Cole. Een mooi, swin­gend nummer, en voor mij gaat het over Frits.’

Gerecht ‘Lekker eenvoudige Hollandse pot. Frits heeft niks met overdreven gedoe. Hij is wat hij is, niet meer en niet minder.’

Plek ‘Ons bootje op het water. Daar komt hij geheel tot z’n recht.’

FRITS OVER JOKE

Muziekstuk ‘I wish you love, ook van Nat King Cole. Die titel klopt en Joke zingt het zelf prachtig doorvoeld op haar laatste cd.’

Gerecht ‘Haar eigen Thaise schotel. Pittig, smaakvol en met veel liefde bereid.’

Plek ‘Bonaire. Als zonnekind is Joke daar volmaakt gelukkig.’

Tekst en foto's (c) DPG / Nouveau 2020

Deze aflevering verscheen eerder in de printeditie van Nouveau. Nooit meer iets missen? Neem een abonnement op Magazine.nl