Sigaret in de ene hand, whisky in de andere, altijd een roddel of een sneer paraat.

Prinses Margaret, het zusje van koningin Elizabeth, was de Belle op menig bal. Ze kon ook geestig en geanimeerd zijn en van een feestje een ware fuif maken.

Een tikje vals een Cole Porter medley zingen bij haar piano in Kensington Palace? Margaret draaide er haar hand niet voor om. Sigaret in de ene hand, tumbler met Famous Grouse in de andere (ze nam haar eigen fles mee naar feestjes van anderen) danste en roddelde ze zich olijk door menig societypartijtje.

Article continues after the ad

Dat wil zeggen: als ze een goede bui had. Want Margaret kon ook bazig, lastig en ronduit vals zijn, eigenschappen die door de jaren heen het aantal uitnodigingen aan haar adres behoorlijk uitdunde.

“Ik ben op dezelfde huisfeesten geweest als zij en haar arrogantie, lichtgeraaktheid, botheid en ronduit slechte manieren waren vreselijk,” zegt een insider in Princess Margaret: a Biography.

Nukken en grillen

Margarets vervelendste party trick was misbruik maken van het royal protocol om alles en iedereen naar haar hand te zetten. Voor een feest dat ter ere van haar in 1959 in Parijs werd gegeven, gebruikte ze de regel dat er niet kon worden gedineerd voor de hoofdgast was gearriveerd.

Het zou om 20:30 beginnen, om 20:30 kwam haar kapper pas binnen. “We wachtten urenlang terwijl hij een afgrijselijke coiffure in elkaar flanste,” aldus schrijver en aristocrate Nancy Mitford. “Ze zag eruit als een enorme bal bont op twee fraaie benen.”

De volgende dag was ze zo mogelijk nog lastiger: ze zei een met zorg geplande excursie af onder het mom dat ze verkouden was, iets wat haar er niet van weerhield de hele dag couture te passen bij Dior. As you do.

‘Yes M’am’

Niet alleen de high society had moeite met de prinses als gast, ook de minder formele boho-set waar haar man Antony Armstrong-Jones en zij deel van uitmaakten, kreeg er mee te maken.

Gastvrouwen liepen op eieren omdat ze zo kieskeurig was. Wie het diner geheel aan Margarets smaak aanpaste, kon er op rekenen dat ze zich er doorheen rookte en dronk zonder een hap te nemen.  

De prinses pakte anderen in met haar charmes, maar stond er tegelijk hooghartig op dat ze haar aanspraken met ‘M’am’ en had de niet erg aardige gewoonte om elke zanger, acteur, schrijver of kunstenaar onmiddellijk te vertellen hoe ze zijn of haar meest recente werk haatte. Zelfs prinses Gracia van Monaco kon haar goedkeuring niet wegdragen: “Nou, je ziet er niet uit als een filmster.”

Dol op status en aandacht

“We konden het uitstekend vinden, heel chummy, we hadden het over haar moeder en haar zus,” herinnert acteur Derek Jacobi zich van een diner. “Tot ze een sigaret pakte en ik een aansteker pakte die ze uit mijn hand griste met de woorden: ‘Jij mag mijn sigaret niet aansteken, schat. Oh nee, zo close zijn we niet.” Van Count Basie accepteerde ze het vuurtje wél. 

“We speelden Triviant,” herinnert een andere gast zich. “En de vraag was de naam van een currysoep. Ze zei: ‘Het heet gewoon currysoep. Er is geen andere naam voor. Het is currysoep!’ Onze gastheer zei: ‘Nee, M’am, het antwoord is Mulligatawny.’ En Margaret zei: ‘Nee, het is currysoep!’ en werd zo boos dat ze het speelbord in de lucht smeet. De speelstukken vlogen alle kanten op.”

Geen droomgast, wel goede verhalen

Aan het einde van haar leven, toen ze met een steeds slechtere gezondheid kampte, werd haar humeurigheid zo erg dat stafleden van Sotheby’s gasten letterlijk omkochten om vijf minuten met haar te praten. Geen droomgast dus, maar wél eentje die spectaculaire anekdotes opleverde.

Foto's (c) Getty Images

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in