De serie die de ster van de Roaring Twenties verdient.

Jazz Age performer, mensenrechtenactivist, allround autonoom mens – zeg Josephine Baker (1906-1975) en je weet dat er stof genoeg is voor een interessante miniserie.

Article continues after the ad

En die wordt gemaakt, met Ruth Negga in de hoofdrol. Baker was een van de grootste artiesten van haar tijd.

Josephine werd geboren in Missouri en stond vanaf haar vijftiende op de planken. Op haar negentiende reisde ze naar Frankrijk waar ze zich uiteindelijk voorgoed zou vestigen. Europa paste bij haar, ze was een van de grote sterren van de Folies Bergère in Parijs, waar ze geen moeite had zich bloot te geven. Het leverde aanbidders als Pablo Picasso, Ernest Hemingway en E.E. Cummings op, die haar bijnamen als Black Venus en Black Pearl gaven.

Naast haar werk als danser acteerde ze ook in films als Zou-Zou en Princesse Tam-Tam.

Ze was een flamboyante en getalenteerde vrouw, hier laat ze in Deauville haar luipaard uit. 

Tijdens WOII werkte Josephine (hierin Londen in 1945) in het Franse verzet, waar ze later voor gedecoreerd werd. In de jaren vijftig en zestig richtte ze zich op het opheffen van de rassenscheiding en de aanpak van racisme in Amerika.

Daarnaast was ze actief in de mensenrechtenbeweging. "Ik was welkom in de paleizen van koningen en koninginnen en in de huizen van presidenten en nog veel meer," zei ze. "Maar ik kon in Amerika geen hotel binnenlopen om een kop koffie te drinken en dat maakte me woedend."

Haar privéleven was… turbulent. Ze trouwde op haar 13de voor het eerst en was in geen van haar vier huwelijken echt gelukkig. Dat was ze wel in haar romances met vrouwen: het was geen geheim dat ze biseksueel was. Josephine kreeg geen kinderen, maar adopteerde wel een 'Rainbow Tribe' bij elkaar, om te bewijzen dat kinderen uit verschillende landen en met verschillende religies konden samenleven als 'broers en zussen'.

Dit is een bedenkelijk aspect aan haar leven. Baker 'verzamelde' zo twee dochters en tien zonen met wie ze woonde in Château des Milandes, dat fungeerde als bezienswaardigheid. Deze foto is uit 1959.

Ze verkocht tickets aan mensen die wilden zien hoe 'natuurlijk en gelukkig' de Rainbow Tribe (hier op vakantie in Monaco in 1969) was.

Goed met geld was Josephine niet, ze verloor in 1968 het kasteel in de Dordogne door schulden...

...en werd uiteindelijk gered door prinses Gracia van Monaco (deze foto is uit 1969) die haar een appartement in Roquebrune aanbood. Om weer wat te verdienen maakte Josephine hetzelfde jaar een comeback op het podium en trok in de eerste helft van de jaren zeventig weer volle zalen.

In 1975 raakte ze in een coma door een hersenbloeding. Ze werd in bed gevonden, omringd met kranten waarin ze gloeiende recensies had gelezen over haar gouden jubileumshow Joséphine à Bobino, die was gefinancierd door de Grimaldi's en Jackie Kennedy. Ze stierf een paar dagen later in het ziekenhuis, werd begraven met militaire eer en vond een laatste rustplaats op het Cimitière de Monaco.

Josephine's leven is vaker verfilmd, ze is eerder geportretteerd door  Diana Ross, Beyoncé en Cush Jumbo. Het script waar Ruth zich in mag vastbijten is wat minder zoet en biedt een wat realistischere kijk op Bakers leven, wat het des te spannender maakt. De serie wordt dit jaar opgenomen en er is veel belangstelling voor van de grote streamingsdiensten.

Foto's (c) Brunopress, Getty Images

Doe je mee aan de grote Nouveau Enquête? Kost je maar 5 minuutjes en we verloten fijne beautypakketten als bedankje!