We zitten tot 6 april veelal thuis en binnen, met onze eventuele huisgenoten. Maar ook met de televisie, onze boeken, ons fornuis en meer. Hoe wij van NOUVEAU er het beste van maken? Vandaag vertelt online redacteur Ella Vermeulen: "Met De Porseleinboom sla je die paar weken met gemak stuk."

Als me wordt gevraagd wat ik nu eens goede boeken vind, word ik altijd acuut zenuwachtig, want ik lees vooral voor de lol. En literatuur, hoe knap ook, is nou niet altijd vrolijk makende kost. Dus laat ik maar meteen toegeven dat u niet voor diepzinnigheid bij mij moet zijn.

Article continues after the ad


Ik (her)lees graag Cissy van Marxveldt en laat soms teleurstellende marrons glacés uit Frankrijk komen, puur om in die sfeer te komen. En ik schater me door elk boek uit de Shopaholic-serie van Sophie Kinsella heen, omdat ze zo pijnlijk herkenbaar zijn.

Maar mijn grote leesliefde is toch het oeuvre van Olaf de Landell (1911-1989). Hij schreef meer dan dertig prachtige, speelse romans, met namen als Ave Eva, Met hermelijn-stappen en Het klooster van de lichtgroene paters. Elegante verhalen uit een andere tijd, met altijd een subtiele onderlaag van anders zijn en niets liever willen dan geaccepteerd worden.

China, ca 1820 (c) LoveAntiques

Zijn mooiste werk is ongetwijfeld de Porseleinboom Trilogie, die zich afspeelt in Friesland, Indië en Amsterdam. Ik lees deze pil minimaal een keer per jaar en ontdekt er nog altijd nieuwe dingen in. Het leverde me een blijvende liefde voor mooie kommetjes en celadon op. Alleen het woord al: celadon.  

Van zijn roman Uit naam van de Aartsengel heb ik twee exemplaren, omdat ik bang ben er eentje kwijt te raken: het is mijn dierbaarste boek ooit. Het speelt zich af in het Berlijn van net voor WOII en is een prachtige fabel over weelde, decadentie, onschuld kwijtraken en fatsoen vinden.

De Landell heeft nooit echt erkenning gekregen, zijn boeken waren simpelweg te leuk voor de zuurpruimen die ze recenseerden. Maar voor mij is hij de beste schrijver ooit: van hem leerde ik al op mijn tiende (ik had De Dief Stelen gepikt van mijn moeder) hoe mooi de Nederlandse taal kan zijn. Schrijven is mijn vak geworden en ik durf wel te stellen dat niemand daarop zo'n invloed heeft gehad als Olaf.

Dat had ik hem allemaal graag een keer willen zeggen, in een brief. Die lag al klaar, ik wist dat De Landell bevriend was met Jos Brink en had als piepjonge journalist stiekem in het adresboek van de BN'ers op de redactie gekeken. Ik was nog moed aan het verzamelen om 'm via 'mijnheer Brink' te versturen, toen ik in de krant las dat Olaf was overleden.

Gemiste kans, dus. En ook een wijze les, om dit soort dingen niet nerveus voor je uit te schuiven. Wat betreft de boeken: de fysieke exemplaren zijn vrijwel alleen nog tweedehands te krijgen, maar alle delen van De Porseleinboom zijn te downloaden als e-Book via KoboPlus. Een betere manier om een paar weken lockdown mee stuk te slaan, kan ik me niet voorstellen.  

Beeld (c) Ella Vermeulen / Eline Vergunst 

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in