Dwalen in een droomwereld.

Veel is bijzonder aan Hotel Wonderland, dit ook: uren voor de voorstelling floept een mailtje binnen, met informatie over de komende avond. En dan komt het: de makers van de voorstelling waarin bezoekers door het verhaal wandelen - zogeheten immersief theater, of onderdompeltheater - geven in het mailtje ruiterlijk toe dat de bezoekers heel veel zullen missen.

In hun bericht stellen ze de vraag: hoeveel ga je meekrijgen op een avond? Direct daarna geven ze hun antwoord: ,,Tien procent (zoals bij een groot festival).’’ Dan volgt nog een tip: ,,Laat los dat je alles wilt zien en meemaken. Dat gaat per definitie niet lukken. Net als in het echte leven. Er gebeurt zoveel, er is alleen al meer dan 36 uur script. Je geniet veel meer als je momenten kiest en bewust meemaakt. De volgende keer pak je weer andere momenten.’’

FOMO-dingetje

,,Dat hebben we vooral geschreven voor bezoekers met ‘fomo’, de angst om iets te missen’’, zegt de artistiek leider van Hotel Wonderland, Tristan Hupe-Guimarães. ,,Zij kunnen van dit theatergenre gefrustreerd raken. Wij proberen dat om te draaien naar ‘lomo’, love of missing out. Zie het als een goed gesprek met een vriend op een terras. Als dat echt ergens over gaat, zie je verderop wel andere mensen, maar je hoort ze niet. Zo moet je onze voorstelling ook zien: je ziet als bezoeker dat in de verte van alles gebeurt, maar je staat bij één van de personages en dat is prima.’’

Article continues after the ad

Een dozijn acteurs speelt mee in Hotel Wonderland, in een voormalige artilleriefabriek bij Zaandam. Het publiek wordt van harte uitgenodigd om dichtbij deze acteurs te komen en naar hun verhalen te luisteren, of met ze mee te lopen en te rennen, dwars door de oude wapenfabriek. Soms pakken de acteurs de hand van één van de bezoekers, om ze mee te nemen naar een waterpartij verderop in de hal, of een caravan waarin ze individueel wat meer prijsgeven over hun leven en hun gedachten. Ondertussen krijgen de bezoekers telkens van alle kanten eten aangeboden. Geen broodje knakworst of bitterbal, maar hippe stoombroodjes met hacheevlees of kimchi, gefermenteerde witte kool naar Zuid-Koreaans recept.

Mozaïek

Na Op klompen door de dessa, over de strijd in Nederlands-Indië door de ogen van een Nederlandse soldaat, die nog tot en met 1 mei te beleven is, is Hotel Wonderland de tweede onderdompel-theatervoorstelling in korte tijd.

,,Dit genre begint te broeien, dat is ontzettend gaaf. In veel kunstvormen zie je een verschuiving van een eendimensionale, lineaire beleving naar iets immersiefs”, stelt Hupe-Guimarães. ,,Bezoekers doen steeds vaker mee, ook bij bijvoorbeeld tentoonstellingen in musea. Omdat wij onze gasten een verzameling, een mozaïek, van indrukken proberen mee te geven, lijkt het veel meer op het echte leven. Dat maak je ook maar zelden lineair mee.’’

Jaloersmakend voor veel traditionele theatermakers: Hotel Wonderland trekt een behoorlijk jong publiek. De artistiek leider: ,,Zij willen echt wat meemaken, in plaats van op een stoel zitten en kijken wat ze op het podium wordt voorgeschoteld.’’

Voor tickets: Hotel Wonderland

Dit artikel heeft eerder in het Algemeen Dagblad gestaan. 

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in