Wat is nou dat ene bepalende moment waarop je weet: met jou wil ik mijn leven delen? En wat is na jaren van samenzijn de kracht van een relatie? We vroegen het aan de befaamde modemakers Puck Kroon en Hans Kemmink, ofwel Puck en Hans, een twee-eenheid die door wrijving nog meer glanst.

‘Ons oog valt altijd op hetzelfde’

Puck - De liefde voor Hans “Ik heb Hans ontmoet in De Schouw, een kunstenaarscafé waar de hippe types van Rotterdam zich elke vrijdagavond verzamelden. Het moet 1964 geweest zijn. Hij was 17 en ik was 23. Ik had al vanaf mijn vijftiende op verschillende modeateliers gewerkt, als coupeuse. De modeacademie had ik in de avonduren afgerond, want voor een dagopleiding was geen geld. Hans werkte ook al, als cameraman bij een reclamefilm­bedrijf. Hij had lang, gitzwart haar. Dat trok me erg aan. Wat we die eerste keer precies hebben uitgewisseld, weet ik niet meer. Het klikte gewoon tussen ons.

Hans zei eerst dat hij achttien was, maar hij bleek dus zeventien. Even dacht ik nog: dit kan niet. Ik had al een jaar in Parijs gewoond, gelift naar de Sahara, dus ik voelde me veel volwassener dan hij. Toch was er iets wat zorgde dat het standhield tussen ons, al zag de moeder van Hans onze verkering niet echt zitten. Hans’ lange haar beviel haar al niet en daar kwam dan nog de soulbroek bij die ik voor hem gemaakt had, strak van boven en met wijd uit­lopende pijpen. Verschrikkelijk vond ze ’m.

Ik droeg ook kleren naar de laatste mode: jassen tot op de grond, ultrakorte mini-jurkjes. Allemaal zelfgemaakt. Hans had zo’n solexje en ik mocht achterop.”

'Hans zei eerst dat hij achttien was, maar hij bleek dus zeventien. Even dacht ik nog: dit kan niet. Ik had al een jaar in Parijs gewoond, gelift naar de Sahara, dus ik voelde me veel volwassener dan hij'

Hans - De liefde voor Puck “In Rotterdam was in de sixties weinig artistieks te beleven, dus iedereen die op dat gebied iets deed of wilde doen, zocht elkaar op. De vrijdagavond had een vaste indeling. We begonnen in café Pardoel, zo’n mooie doorrookte tent vol theateraffiches. En als dat om tien voor acht dichtging omdat meneer Pardoel thuis naar het journaal wilde kijken, verplaatsten we ons naar café De Schouw. Willeke van Ammelrooy herinner ik me, en Kees van Kooten, die toen in de reclame werkte. Ik voelde me thuis in die sfeer, als kunstenaar in de dop, hahaha. Op de middelbare school maakte ik altijd al foto’s van schoolreisjes, die ik verkocht voor een kwartje. Ik kreeg zelfs een expositie in het sociëteitsgebouw. Ontwikkelen deed ik thuis in de badcel.

In De Schouw ontmoette ik Puck. Ze zag er heel appetijtelijk uit met haar blonde haren, in een crèmekleurig wollen mini-jurkje van eigen hand. Het was gewoon liefde op het eerste gezicht. Oké, ik smokkelde een jaartje, maar ons leeftijdsverschil was geen enkel punt. We spraken vaker af en gingen ook een keer met een ­bekende uit De Schouw mee naar Antwerpen om vrienden op te zoeken. Ik had nog nooit echte verkering gehad, maar daar in Antwerpen kwamen we nader tot elkaar. Later is het nog wel twee keer uit geweest omdat we allebei verliefd waren op een ander. Amoureuze escapades zal ik het maar noemen. Ach, we gingen veel naar ­festivals en zo, dat zal het geweest zijn.

Het belangrijkste is dat we toch weer voor elkaar kozen. We deden ook veel samen. Toen Puck een pop-upwinkel kreeg, heb ik nog een hele wand met bloemen beschilderd. Flowerpower, wat wil je? 

Puck is doortastend. Niet alleen kletsen, maar ook doen. Ik was vroeger wat meer van de babbel, maar zij kreeg mij wel aan de slag. En ik bleek allerlei onvermoede talenten te bezitten.

In 1968 zijn we getrouwd en intussen kregen we steeds meer ­succes. Er kwamen ook klanten uit Amsterdam, die steeds vroegen waarom we dáár geen winkel begonnen. We waren een beetje huiverig, want ja, de grote stad. Maar na de opening van onze tweede winkel in Rotterdam hebben we toch de sprong gewaagd, in 1973. Onze dochter Carmen was toen alweer vier.”

Wat hebben jullie van elkaar geleerd?
Hans: “Dat ik altijd positief moet zijn, want dat was ik vroeger niet zo.”
Puck: “Nog steeds niet, hoor. Je bent altijd heel bang dat iets mislukt.”
Hans: “Ik wil dat dingen perfect zijn, maar ja, dan raak ik weer uit balans door een detail dat niet klopt. En dan zeg jij: ‘Kom op!’”
Puck: “Ach, zo’n kleinigheid, wat maakt dat nou uit?”
Hans: “Vakmatig heb ik ook veel van jou geleerd. Dat kleding degelijk gemaakt moet zijn, bijvoorbeeld. Onze winkels zijn niet voor niets een serieuze business geworden.”
Puck: “We hebben samen veel geleerd, spelenderwijs. Maar jij hebt altijd smaak gehad en een liefde voor mooie dingen. Net als ik. Een mooie expositie, daar worden we samen heel blij van. We zijn nu net terug van Bali en daar hebben we ook zo genoten, van de prachtige bomen bijvoorbeeld. Ons oog valt ook altijd op hetzelfde.”
Hans: “Nog even over die verschillen: mijn impulsiviteit is voor jou altijd een dingetje gebleven.”
Puck: “Ja, poeh, dan gaan we ergens heen en onderweg wil je ineens een totaal andere kant uit.”
Hans: “Weet je nog dat ik in Nepal besloot die vrachtwagen vol mensen te volgen? Die bleken toevallig wel onderweg naar het verjaardagsfeest van de koning, dus even later stonden wij ook met een kopje thee in de paleistuin. Zo verkeerd is het dus niet om open te staan voor veelbelovende afslagen, of het nu gaat om een reis of om het leven.”
Puck, minzaam: “Ja, nu noem je één heel positief voorbeeld. Al vind ik het helemaal niet erg dat we af en toe wat wrijving hebben. Soms lig je dwars en moet ik mijn uiterste best doen om jou te overtuigen, maar als je eenmaal om bent, is je inzet enorm.”
Hans: “Ik moet soms ook knokken voor mijn ideeën. En regelmatig komen we dan samen tot een ander, beter plan.”
Puck: “Precies, we halen het beste in elkaar naar boven.”

Het hele interview met Puck & Hans lees je in de nieuwe Nouveau, die 9 maart in de winkel ligt. 
 

Tekst: Monique van de Sande / fotografie: Carmen Kemmink

Multi-talent Ricky Koole is dól op muziek en haar tuin. Nouveau vroeg haar naar een haar favorieten en heeft er zo weer een goed lijstje bij.

Ricky Koole (46) is begenadigd actrice en singer-songwriter. ze heeft een eigen band, een radioprogramma en speelt deze maand in African mamas. Met echtgenoot Leo Blokhuis heeft ze een zoon, Otis.

1. Favoriete productie 

Ik speel tot eind mei in African Mamas over het leven van de Zuid-Afrikaanse zangeres Miriam Makeba. Ik neem de rol enkele dagen per week over van Leoni Jansen die de voorstelling heeft gemaakt. 

Heerlijk maar ook best eng om op zo'n rijdende trein te springen, want het hele repetitieproces heb ik niet meegemaakt. Leoni en ik kennen elkaar al heel lang en hoewel we heel verschillend zijn, hebben we ook dingen gemeen. 

We spelen allebei gitaar en houden van zingen en verhalen vertellen.’

2. Inspiratie 

‘Mensen als Bonnie Raitt, Ray Charles en Aretha Franklin, zij is voor mij de grootste soulzangeres, vind ik inspirerend.’

3. Verheugt zich op

‘Mijn eigen radio-programma Ricky op zondag bij NH. Ik heb daar volledig de vrije hand en kan er dus aandacht schenken aan de vele goede Nederlandse muzikanten die we hebben.

Zoals Ruben Hein, Jeangu Macrooy en Suus de Groot van Sue the Night. Het is een van mijn lievelingsbaantjes. 

 

Wat ik zondag heb gedraaid bij #NHRadio

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

4. Passie voor: muziek 

‘Muziek is mijn leven, datgene waar alles om draait. Het mooie van zelf muziek maken, is voor mij dat je het altijd met anderen doet. Samen spelen, met elkaar communiceren door de muziek, vind ik het mooiste wat er is.’

 

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

5. Favoriete expositie 

‘Ik wil in elk geval weer eens naar het Van Gogh en het Rijksmuseum. Omdat ik deze maand niet elke avond speel , heb ik daar hopelijk tijd voor.

Ik ben dol op schilderkunst, ik schilder zelf ook heel graag. Mijn favoriete kunstenaars zijn onder anderen Breitner en Charley Toorop.’ 

6. Guilty pleasure 

‘Ik koop veel boeken, maar verder ben ik volgens mijn boekhouder erg netjes, bijna braaf.’

7. Motivatie 

‘De diensten zonder religie die ik elk seizoen organiseer in De Rode Hoed. Dat is denk ik, in een notendop, mijn motivatie. Een moment, samen met musici, een koor, sprekers en publiek geconcentreerd samen zijn.

Ervaren wat kunst kan doen door  dingen uit te vergroten... je weer even realiseren hoe tijdelijk het allemaal is. Het leuke is dat deze diensten altijd vol zitten met de meest uiteenlopende mensen, van zeven tot zeventig.’  www.derodehoed.nl 

8. Droom 

‘Ik zou wel eens een cd willen maken met een fantastische producer als Joe Henry. Ik kan dat helaas niet betalen, maar ik zou het heerlijk vinden als zo iemand mij eens helemaal bij de hand zou nemen.

Ook zou ik weleens een jaar op een berg willen zitten en alleen maar schrijven en schilderen. Geen handige dromen met een kind van vijf. Ik ben wel ambitieus, maar ik vind het ook fijn thuis op de bank met een kopje thee en een goede Netflix-serie, zoals Fargo... Smullen.’

9. Favoriete reisbestemming

‘We gaan graag naar Amerika, naar plekken die muzikaal interessant zijn. We zijn bijvoorbeeld dol op New Orleans.’

10. Favoriete eten 

‘Ik hou ontzettend van goed eten en in Amsterdam wemelt het van de fijne restaurants. Ik vind de creaties van François Geurts heerlijk, maar ik hou ook van een goede houtovenpizza. Jamie's restaurant in Ouderkerk vind ik altijd leuk en lekker.’

11. Uiterlijk

‘Omdat ik mezelf goed onder controle heb, hoef ik nooit te lijnen. Van sporten ben ik eerlijk gezegd ook niet zo... 

Ik hou wel van mooie kleren, maar ik geef er niet heel veel geld aan uit omdat ik niet vaak nieuwe dingen koop. Maar als ik iets nieuws aanschaf, kies ik voor kwaliteit. Ik hou van Chloé, Yves Saint Laurent... 

Het liefst koop ik broeken en jasjes en mooie laarzen. Ik gebruik niet veel make-up. Een  B&B cream van L'Oréal en altijd mascara van Lancôme. Een van mijn favoriete geuren is Santal van Le Labo.’

12. Favoriete boeken 

‘Ik lees graag en heb een hele stapel nieuwe boeken liggen. Onder meer: de dichtbundel van Menno Wigman, Onder een hemel van sproeten van Alex Boogers en Donker woud van Nicole Krauss.’

13. Wordt gelukkig van 

‘Het feit dat deze maanden de zon weer gaat schijnen en ik mijn Amsterdamse tuin in gebruik kan gaan nemen. In de zomer is dat onze woonkamer.’

 

Ja! Mijn vogelvoederhuis doet het!!

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

www.rickykoole.nl

Beeld: ANP

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in
 

Het is inmiddels alweer 5 jaar geleden dat de begenadigd journaal-presentatrice aankondigde te stoppen met het presenteren van het journaal. Ze was halverwege de 40, dus om een vervroegd pensioen kon het niet gaan. Nee, ze wilde iets anders, een oude passie nieuw leven inblazen: Fotografie.

Het is niet niks om een goedlopende carrière te laten schieten om een droom achterna te jagen, maar ze deed het toch. En met succes. Inmiddels doet ze al weer jaren waar ze al heel vroeg mee begon. Ze maakt vrij werk en fotografeert in opdracht van bedrijven of instellingen.

Zo ging ze bijvoorbeeld voor Oxam Novib de boeren fotograferen in Zimbabwe, en voor Nikon reisde ze naar de Noordpool. Ze exposeert, geeft workshops en ging onlangs voor de lol met echtgenoot Rick Nieman op de motor van Nashville naar New Orleans.

Wilde je altijd al fotograaf worden? ‘Ja, ik was van jongs af aan besmet met het fotovirus. Wij woonden naast een fotograaf, hier in Amsterdam aan de Biesbostraat, vlakbij waar ik nu woon.

Ik herinner mij die zwarte kastjes, met zo’n zilveren oog erin. Dat vond ik fascinerend. En dan dat woord: ‘fotograaf’ dat was voor mij net zoiets als ‘ridder.’

Werd je via die vroegere buurman fotograaf? ‘Nee, dat niet. Ik ging al wel vanaf mijn negende met mijn Agfa Clack dieren fotograferen in Artis.

Later, toen ik op de middelbare school zat, kreeg ik een baantje als koffiejuf bij een drukkerij en daar werkte iemand als fotograaf. Ik mocht zijn assistent worden.

Deden we shoots op kasteeltjes met kitscherige, beetje ordinaire, modellen. Daarvan dacht ik meteen: Dat wil ik dus niet. Maar het hele fenomeen fotografie bleef voor mij fascinerend.’

Ik was van de HAVO naar het VWO gegaan en dat ging vrij makkelijk dus ja, dan zit je in die richting en dan is het logisch dat je gaat studeren. Mijn ouders hadden gestudeerd, mijn broer had gestudeerd, dus dan is het logisch dat je dat ook gaat doen.’

Dus niet je grote passie, de fotografie achterna. ‘Er was toen alleen maar een fotovakschool in Apeldoorn en daar wilde ik niet naartoe. Ik ben toen massacommunicatie gaan studeren.

Daarbij ging het om álle aspecten van informatieoverdracht, teksten schrijven, filmen, fotograferen. Daar was ik meteen op mijn plek.’

Had je tijdens die studie ook nog allerlei baantjes? ‘O ja! Ik was als koerier bij RTL begonnen. Ik moest videobanden ophalen om naar de redactie te brengen en ik bleef overal net iets langer hangen en met iedereen kletsen natuurlijk. Alles was voor mij interessant.

Toen vroeg er een cameraman: ‘Kun jij goed sjouwen?’ Ik zei: ‘Prima, heel goed zelfs.’ En zo werd ik geluidsman, wat inderdaad heel veel sjouwen was met kabels, tassen en statieven, maar ik zat nu wel bovenop de interviews die gemaakt werden.

Toen dacht ik: ‘Ik wil eigenlijk verslaggever worden, dat lijkt me zo cool.’ Dus die fotografie is daardoor eigenlijk lange tijd een beetje op de achtergrond geraakt.’

Tijdens het Nouveau Matinee vertelt Sacha hoe ze haar passie hervond en het roer omgooide. 

Nouveau Matinee 14 juni, kom je ook?

In de prachtige ambiance van het sfeervolle Concertgebouw gaat de Nouveau Matinee van start. Een bruisend evenement, met alle ingrediënten om je een topmiddag te bezorgen!

In gesprek met Hedy d'Ancona en Ans Markus

Behalve Sacha is schrijfster Barbara van Beukering er ook. Zij interviewt Ans Markus en Hedy d’Ancona over ouder worden.

Verder leest Tommy Wieringa voor uit eigen werk, treedt de prachtige Ntjam Rosie voor ons op en inspireert filosoof Lammert Kamphuis met zijn Filosofie voor een weergaloos leven.

Bestel hier je tickets