Wat is nou dat ene bepalende moment waarop je weet: met jou wil ik mijn leven delen? En wat is na jaren van samenzijn de kracht van een relatie? We vroegen het aan musicalster Lone van Roosendaal en theatertechnicus Eric Schlaghecke, die diep gingen om elkaar echt te vinden, maar nu een ijzersterk team zijn. Lone (47) en Eric (49) wonen met hun dochter Puck (16) in Amsterdam.

Lone - De liefde voor Eric
“Ik zag Eric voor het eerst eind 1995, in een café in Maastricht waar ik met een vriend, ook theatertechnicus, was beland na een voorstelling van Torch Song Trilogy. ‘Is dat nou niet waar je eigenlijk op valt?’ vroeg die vriend nog. Ik bezwoer hem – en mezelf - dat ik niet meer op dat soort mannen viel. Veel te veel man! Maar toen ik halverwege 1996 een rol kreeg in de musical Carlie en Erics naam zag staan op de medewerkerslijst, dacht ik meteen: mmm, niet gek om elkaar op deze manier beter te leren kennen.

Eric stapte iets later in de productie en zag de voorstelling pas voor het eerst tijdens de première in Haarlem. Toen ik hem na afloop vroeg hoe hij me vond in mijn rol, die enorm over the top was, reageerde hij kurkdroog: ‘Heel goed. Zo naturel ook!’ Vanaf dat moment was ik totaal verkocht. Het was zó mijn humor.

De weken daarna draaiden we een beetje om elkaar heen. Ik zat nog in een relatie, had een kind van drie. Maar Eric was gewoon te leuk, dus toen we na een voorstelling in Stadskanaal met de hele ploeg hadden doorgezakt in ons hotel, dacht ik: nee, jij gaat nu niet naar je bed, en anders neem je mij mee. Omdat de bar al dichtging, zijn we gaan pingpongen in het souterrain. Mijn bedoelingen lagen er duimendik bovenop, maar Eric bleef stug het balletje opslaan. Zelfs toen het in mijn decolleté belandde en ik uitdagend zei: ‘Nou, kom maar halen!’, plukte hij het doodkalm tussen mijn borsten vandaan en liep hij terug naar zijn kant van de tafel. Uiteindelijk bracht hij me naar mijn kamer, gaf me één natte zoen op mijn wang en dat was het dan. De volgende dag schaamde ik me kapot, al begreep ik het later wel. Hij wilde gewoon geen gedonder."

Eric – De liefde voor Lone
“De eerste keer dat ik Lone zag, in Maastricht, dacht ik wel: hé, wat een leuke vrouw. Maar verder niks. Ook toen ik bij Carlie haar naam tegenkwam, had ik niet meteen een heel plan. Er stonden ook andere leuke mensen op die lijst, dus ik dacht gewoon: dat kan leuk worden.

Natuurlijk ontging het me niet dat Lone na de première in Haarlem heel hard moest lachen om mijn grapje. Ik vond haar aantrekkelijk, maar ik was niet op zoek. Bovendien wist ik dat ze een relatie had en daar wilde ik niet in gaan roeren. Daarom hapte ik tijdens het pingpongen ook niet meteen toe. Een relatie binnen een relatie geeft altijd gezeur. En dan moet je met z’n tweeën nog wel zo’n hele tournee afmaken.

'Nu was haar relatie toch al niet zo best, dus vlak daarna stond ze op de stoep met een koffer en een kind'

Uiteindelijk liet ik me toch verleiden tot die afspraak in dat café, alleen kwam ze daar niet opdagen. Het was ook een andere tijd: ik had al wel een mobieltje, maar zij niet. Oké, dacht ik, dan ga ik lekker thuis een videootje kijken. Ik had me al geïnstalleerd op de bank toen de bel ging: Lone. Ze wist niet eens precies waar ik woonde, maar ik was wel weer zo burgerlijk dat ik een naambordje had. Dat scheelde.

Na die avond heb ik al snel gezegd dat ik niet het vijfde wiel aan de wagen wilde zijn. Nu was haar relatie toch al niet zo best, dus vlak daarna stond ze op de stoep met een koffer en een kind. Typisch Lone: ze zet ergens een streep onder en gaat verder. Ik had zelf gezegd dat ze welkom was, dus dan moet je op zo’n moment niet roepen: ‘Ho ho, zó bedoelde ik het niet!’ Ik vond het ook heel leuk dat ze er was. Én raar, om ineens samen te wonen na een paar keer daten."

Jullie voelden elkaar feilloos aan?
Lone: “Nou nee, het was toch meer vallen en opstaan. In het begin riep ik vaak: ‘Ik ga een eigen huis zoeken!’ Waarop Eric dan zei: ‘Moet je doen!’ Maar mooi dat hij me niet ging helpen.”
Eric: “Want je wilde niet écht weg. Maar goed, soms matchte het niet helemaal.”
Lone: “Ik ben bijvoorbeeld een beetje een sloddervos en jij bent heel netjes. In het begin liep je met een kruimeldief achter Bobbi aan. ‘Hoe lang ben je van plan dit vol te houden?’ vroeg ik dan.”
Eric: “Ik had uitgevonden dat je het minste werk aan je huis hebt als je alles meteen opruimt. ‘Low maintenance’ heet dat. Maar zo’n systeem gaat natuurlijk de mist in als de rest niet meewerkt. Al brachten jullie ook veel gezelligheid mee. Dat vond ik fijn.”
Lone: “Het prettige van jou is dat je veel dingen niet belangrijk genoeg vindt om stennis over te schoppen. Er was ruimte voor Bobbi en mij. Alleen had je toch een paar eigenaardigheden die ik niet trok, vooral op sociaal gebied. Als ik bijvoorbeeld vriendinnen op bezoek kreeg, ging jij de deur uit. ‘Als jouw vrienden hier zijn, vind je het toch ook gezellig als ik erbij kom zitten?’ zei ik dan. Maar ja, je had het niet zo op vreemde mensen, en helemaal niet als ze bleven logeren.”
Eric: “Dat was ik van huis uit ook niet gewend.”
Lone: “Terwijl wij vroeger altijd mensen over de vloer hadden, achteraf misschien zelfs iets te veel. Het lastigste vond ik nog dat ik met jou geen ruzie kon maken. Zodra ik eruit gooide wat me dwarszat, sloeg je dicht, of je ging gewoon weg. Nou, je kon mij niet kwader krijgen.”
Eric: “Af en toe kon ik wel onredelijk boos worden.”
Lone: “Ja, omdat je dingen veel te lang had opgepot. Ik herinner me een totaal verregende kampeervakantie in een verkeerd geïmpregneerde tent. Ik kon er nog om lachen, maar jij zat compleet op slot, tot je op de terugweg ineens ongelofelijk uitviel toen ik per ongeluk een zwieper aan het stuur gaf. Dat was de druppel. Ik zei: ‘Óf we stoppen ermee, óf we gaan in therapie.’”

Van 2 t/m 26 juni speelt Lone van Roosendaal tegenover René van Kooten een hoofdrol in de Broadwaymusical The Bridges of Madison County, te zien in theater Het Zonnehuis, Amsterdam.

Lees het volledige interview in de nieuwe Nouveau, die vanaf morgen in de winkel ligt.

Multi-talent Ricky Koole is dól op muziek en haar tuin. Nouveau vroeg haar naar een haar favorieten en heeft er zo weer een goed lijstje bij.

Ricky Koole (46) is begenadigd actrice en singer-songwriter. ze heeft een eigen band, een radioprogramma en speelt deze maand in African mamas. Met echtgenoot Leo Blokhuis heeft ze een zoon, Otis.

1. Favoriete productie 

Ik speel tot eind mei in African Mamas over het leven van de Zuid-Afrikaanse zangeres Miriam Makeba. Ik neem de rol enkele dagen per week over van Leoni Jansen die de voorstelling heeft gemaakt. 

Heerlijk maar ook best eng om op zo'n rijdende trein te springen, want het hele repetitieproces heb ik niet meegemaakt. Leoni en ik kennen elkaar al heel lang en hoewel we heel verschillend zijn, hebben we ook dingen gemeen. 

We spelen allebei gitaar en houden van zingen en verhalen vertellen.’

2. Inspiratie 

‘Mensen als Bonnie Raitt, Ray Charles en Aretha Franklin, zij is voor mij de grootste soulzangeres, vind ik inspirerend.’

3. Verheugt zich op

‘Mijn eigen radio-programma Ricky op zondag bij NH. Ik heb daar volledig de vrije hand en kan er dus aandacht schenken aan de vele goede Nederlandse muzikanten die we hebben.

Zoals Ruben Hein, Jeangu Macrooy en Suus de Groot van Sue the Night. Het is een van mijn lievelingsbaantjes. 

 

Wat ik zondag heb gedraaid bij #NHRadio

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

4. Passie voor: muziek 

‘Muziek is mijn leven, datgene waar alles om draait. Het mooie van zelf muziek maken, is voor mij dat je het altijd met anderen doet. Samen spelen, met elkaar communiceren door de muziek, vind ik het mooiste wat er is.’

 

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

5. Favoriete expositie 

‘Ik wil in elk geval weer eens naar het Van Gogh en het Rijksmuseum. Omdat ik deze maand niet elke avond speel , heb ik daar hopelijk tijd voor.

Ik ben dol op schilderkunst, ik schilder zelf ook heel graag. Mijn favoriete kunstenaars zijn onder anderen Breitner en Charley Toorop.’ 

6. Guilty pleasure 

‘Ik koop veel boeken, maar verder ben ik volgens mijn boekhouder erg netjes, bijna braaf.’

7. Motivatie 

‘De diensten zonder religie die ik elk seizoen organiseer in De Rode Hoed. Dat is denk ik, in een notendop, mijn motivatie. Een moment, samen met musici, een koor, sprekers en publiek geconcentreerd samen zijn.

Ervaren wat kunst kan doen door  dingen uit te vergroten... je weer even realiseren hoe tijdelijk het allemaal is. Het leuke is dat deze diensten altijd vol zitten met de meest uiteenlopende mensen, van zeven tot zeventig.’  www.deroodehoed.nl 

8. Droom 

‘Ik zou wel eens een cd willen maken met een fantastische producer als Joe Henry. Ik kan dat helaas niet betalen, maar ik zou het heerlijk vinden als zo iemand mij eens helemaal bij de hand zou nemen.

Ook zou ik weleens een jaar op een berg willen zitten en alleen maar schrijven en schilderen. Geen handige dromen met een kind van vijf. Ik ben wel ambitieus, maar ik vind het ook fijn thuis op de bank met een kopje thee en een goede Netflix-serie, zoals Fargo... Smullen.’

9. Favoriete reisbestemming

‘We gaan graag naar Amerika, naar plekken die muzikaal interessant zijn. We zijn bijvoorbeeld dol op New Orleans.’

10. Favoriete eten 

‘Ik hou ontzettend van goed eten en in Amsterdam wemelt het van de fijne restaurants. Ik vind de creaties van François Geurts heerlijk, maar ik hou ook van een goede houtovenpizza. Jamie's restaurant in Ouderkerk vind ik altijd leuk en lekker.’

11. Uiterlijk

‘Omdat ik mezelf goed onder controle heb, hoef ik nooit te lijnen. Van sporten ben ik eerlijk gezegd ook niet zo... 

Ik hou wel van mooie kleren, maar ik geef er niet heel veel geld aan uit omdat ik niet vaak nieuwe dingen koop. Maar als ik iets nieuws aanschaf, kies ik voor kwaliteit. Ik hou van Chloé, Yves Saint Laurent... 

Het liefst koop ik broeken en jasjes en mooie laarzen. Ik gebruik niet veel make-up. Een  B&B cream van L'Oréal en altijd mascara van Lancôme. Een van mijn favoriete geuren is Santal van Le Labo.’

12. Favoriete boeken 

‘Ik lees graag en heb een hele stapel nieuwe boeken liggen. Onder meer: de dichtbundel van Menno Wigman, Onder een hemel van sproeten van Alex Boogers en Donker woud van Nicole Krauss.’

13. Wordt gelukkig van 

‘Het feit dat deze maanden de zon weer gaat schijnen en ik mijn Amsterdamse tuin in gebruik kan gaan nemen. In de zomer is dat onze woonkamer.’

 

Ja! Mijn vogelvoederhuis doet het!!

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

www.rickykoole.nl

Beeld: ANP

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in
 

Het is inmiddels alweer 5 jaar geleden dat de begenadigd journaal-presentatrice aankondigde te stoppen met het presenteren van het journaal. Ze was halverwege de 40, dus om een vervroegd pensioen kon het niet gaan. Nee, ze wilde iets anders, een oude passie nieuw leven inblazen: Fotografie.

Het is niet niks om een goedlopende carrière te laten schieten om een droom achterna te jagen, maar ze deed het toch. En met succes. Inmiddels doet ze al weer jaren waar ze al heel vroeg mee begon. Ze maakt vrij werk en fotografeert in opdracht van bedrijven of instellingen.

Zo ging ze bijvoorbeeld voor Oxam Novib de boeren fotograferen in Zimbabwe, en voor Nikon reisde ze naar de Noordpool. Ze exposeert, geeft workshops en ging onlangs voor de lol met echtgenoot Rick Nieman op de motor van Nashville naar New Orleans.

Wilde je altijd al fotograaf worden? ‘Ja, ik was van jongs af aan besmet met het fotovirus. Wij woonden naast een fotograaf, hier in Amsterdam aan de Biesbostraat, vlakbij waar ik nu woon.

Ik herinner mij die zwarte kastjes, met zo’n zilveren oog erin. Dat vond ik fascinerend. En dan dat woord: ‘fotograaf’ dat was voor mij net zoiets als ‘ridder.’

Werd je via die vroegere buurman fotograaf? ‘Nee, dat niet. Ik ging al wel vanaf mijn negende met mijn Agfa Clack dieren fotograferen in Artis.

Later, toen ik op de middelbare school zat, kreeg ik een baantje als koffiejuf bij een drukkerij en daar werkte iemand als fotograaf. Ik mocht zijn assistent worden.

Deden we shoots op kasteeltjes met kitscherige, beetje ordinaire, modellen. Daarvan dacht ik meteen: Dat wil ik dus niet. Maar het hele fenomeen fotografie bleef voor mij fascinerend.’

Ik was van de HAVO naar het VWO gegaan en dat ging vrij makkelijk dus ja, dan zit je in die richting en dan is het logisch dat je gaat studeren. Mijn ouders hadden gestudeerd, mijn broer had gestudeerd, dus dan is het logisch dat je dat ook gaat doen.’

Dus niet je grote passie, de fotografie achterna. ‘Er was toen alleen maar een fotovakschool in Apeldoorn en daar wilde ik niet naartoe. Ik ben toen massacommunicatie gaan studeren.

Daarbij ging het om álle aspecten van informatieoverdracht, teksten schrijven, filmen, fotograferen. Daar was ik meteen op mijn plek.’

Had je tijdens die studie ook nog allerlei baantjes? ‘O ja! Ik was als koerier bij RTL begonnen. Ik moest videobanden ophalen om naar de redactie te brengen en ik bleef overal net iets langer hangen en met iedereen kletsen natuurlijk. Alles was voor mij interessant.

Toen vroeg er een cameraman: ‘Kun jij goed sjouwen?’ Ik zei: ‘Prima, heel goed zelfs.’ En zo werd ik geluidsman, wat inderdaad heel veel sjouwen was met kabels, tassen en statieven, maar ik zat nu wel bovenop de interviews die gemaakt werden.

Toen dacht ik: ‘Ik wil eigenlijk verslaggever worden, dat lijkt me zo cool.’ Dus die fotografie is daardoor eigenlijk lange tijd een beetje op de achtergrond geraakt.’

Tijdens het Nouveau Matinee vertelt Sacha hoe ze haar passie hervond en het roer omgooide. 

Nouveau Matinee 14 juni, kom je ook?

In de prachtige ambiance van het sfeervolle Concertgebouw gaat de Nouveau Matinee van start. Een bruisend evenement, met alle ingrediënten om je een topmiddag te bezorgen!

In gesprek met Hedy d'Ancona en Ans Markus

Behalve Sacha is schrijfster Barbara van Beukering er ook. Zij interviewt Ans Markus en Hedy d’Ancona over ouder worden.

Verder leest Tommy Wieringa voor uit eigen werk, treedt de prachtige Ntjam Rosie voor ons op en inspireert filosoof Lammert Kamphuis met zijn Filosofie voor een weergaloos leven.

Bestel hier je tickets