Emma Thompson is een ageless beauty pur sang. Journalist Victorine van Veen had exclusief voor Nouveau een interview met de rebelse actrice, die te zien is in de indrukwekkende film Alone in Berlin. 

Met glamour heeft Emma Thompson nooit veel op gehad. Behalve heel even, halverwege het vorige decennium, toen ze ineens overal opdook in oogverblindende galajurken met diep decolleté.

Nooit het gelikte plaatje
Een heidens karwei, vertelde ze tijdens een interview. “Ik had het gevoel dat mijn hele leven in het teken stond van bezoeken aan kappers en schoonheidsspecialisten. Dat hield ik gewoon niet vol.” Als het echt moest, wilde ze nog wel iets aardigs aantrekken, maar doorgaans kon je haar uittekenen in een grote wollen trui. “Half schaap, half vrouw,” grapte ze over haar outfit. Haar aardsheid kreeg een extra accent toen ze na ons gesprek, en voordat de volgende journalist zich aandiende, snel de wc bij de uitgang van de hotelsuite in stoof. Om een seconde later uit te roepen: “Help, ik kan de lichtknop niet vinden!”
Zelfrelativering en gebrek aan kapsones: ze kenmerken de Britse ster. Twee jaar geleden deed ze nog alsof ze dronken was toen ze in New York een Golden Globe Award uitreikte, weliswaar in een mooie jurk, maar met haar hooggehakte schoenen van Louboutin in haar hand. Ook in haar filmrollen gaat ze nooit voor het gelikte plaatje. Voor haar personage Nanny McPhee liet ze zich zelfs met neusprothese en kunstgebit zo lelijk mogelijk maken, en nu is er Alone in Berlin (gebaseerd op het boek Jeder stirbt für sich allein van Hans Fallada uit 1947), waarin ze speelt zonder een spoortje make-up. 

Lees ook: Jane Fonda: 'Ik krijg nog altijd de kriebels in mijn buik van Robert Redford' (video)

Rebels
Alone in Berlin is het tragische, waargebeurde verhaal over Anna Quangel en haar man Otto, een weinig opzienbarend Berlijns echtpaar dat hun enige zoon verliest wanneer hij sneuvelt aan het Duitse front. Mensen van weinig woorden zijn het, die na het ontluisterende bericht machinaal doorgaan met hun alledaagse bezigheden. Totdat Otto met hulp van Anna een speldenprikrevolutie begint: overal in de stad laat hij stiekem briefkaarten achter met handgeschreven protestboodschappen tegen Hitlers moorddadige regime, bedoeld om medeburgers de ogen te openen. Uiterst gevaarlijk, want op dit soort gezagsondermijning staat in nazi-Duitsland de doodstraf. 

Wat Emma Thompson betreft, is het verhaal nog steeds actueel. “Omdat het laat zien dat protest belangrijk is en dat je er moed voor nodig hebt,” zei ze in Berlijn. Emma Thompson won al tweemaal een Oscar: voor haar hoofdrol in de film Howard’s End (1992) en voor het scenario van Sense and Sensibility (1995). Maar zou er een Oscar bestaan voor actievoeren, dan won ze die ook gegarandeerd. Zo reisde de Britse ster onder andere met dochter Gaia voor Greenpeace naar Spitsbergen om de opwarming van de aarde aan de kaak te stellen en meldde ze, als aanhanger van de Women’s Equality Party, dat ze niet wil sterven voordat mannen en vrouwen gelijk worden betaald. De afgelopen jaren protesteerde ze tegen zo’n beetje alle oorlogen waarin de westerse wereld zich mengde.  

Racisme
Goed doen is voor Thompson meer dan een bezigheid 
buitenshuis. De huidige vluchtelingencrisis was nog maar nauwelijks uitgebroken of ze toonde zich al grif bereid een migrant in haar eigen huis op te nemen. Dat zou zelfs nummer twee zijn, want in 2003 adopteerde ze samen haar man Greg Wise (de acteur die ‘hunk’ John Willoughby speelde in Sense and Sensibility) al de Rwandese tiener Tindyebwa Agaba, roepnaam Tindy, die gevlucht was voor de genocide in zijn land en als dakloze in Londen leefde. Dat de meeste Britten niet direct stonden te popelen, kon volgens haar maar één oorzaak hebben: racisme. “Als die mensen blank en Europees waren, op de vlucht voor een dictatuur in Bosnië of zo, zouden we er volgens mij beslist anders tegenover staan.”
Haar gebetenheid op dit punt heeft alles met Tindy te maken. “Door hem heb ik ontdekt hoe hardnekkig rassenhaat is, en hoe griezelig dichtbij,” zei ze erover. Toen zelfs de campus van de universiteit van Exeter, waar Tindy politieke wetenschappen studeerde, niet vrij van discriminatie bleek, dook ze erbovenop. In overleg met het universiteitsbestuur en de studentenraad organiseerde ze een week met allerlei evenementen rond het thema uitsluiting. “Een flinke rel in de media kost veel negatieve energie en lost niets op. Terwijl deze week een groot succes was.” 

Dochter Gaia
Het is iets wat elke ouder zal herkennen: je gaat door het vuur voor je kind. Maar Thompson dreigt, al haar vrolijke zelfrelativering ten spijt, soms door te schieten. Zo haalden zij en haar man aan het begin van het vorige schooljaar dochter Gaia van de elitaire Highgate School in Noord-Londen af omdat de vijftienjarige, zoals ze in de media meldden, schoon genoeg had van de ‘worstenfabriek’ die het reguliere onderwijs was.
Niet zo aardig en in elk geval niet helemaal terecht. Want een jaar later kwam Gaia, die inmiddels privélessen krijgt in een speciaal voor haar gebouwd glazen huis in de ruime achtertuin van haar ouders, met een ander verhaal op de proppen. Na de reis met haar moeder naar Spitsbergen was ze zelf ook fanatiek gaan actievoeren tegen klimaatverandering, en sindsdien had ze eruit gelegen bij veel medeleerlingen. Ze hadden haar ‘triest’ genoemd en, nog erger, ‘een hippie’.

Eersteklas kruiwagen
Gewoon is natuurlijk toch niet echt gewoon in het leven van Emma Thompson. Alles wat ze doet en zegt, krijgt buitensporig veel aandacht. En zo erg vindt ze dat nu ook weer niet. Ondanks haar weerzin tegen uiterlijk vertoon lijkt ze zich de laatste jaren zelfs met meer dan gemiddelde gretigheid te begeven op plekken die bedoeld zijn om aandacht te trekken, zoals premièrefeestjes en rode lopers. Steevast met Gaia in haar kielzog. Ook bij de première van Alone in Berlin waren ze weer als duo present. Het heeft er alle schijn van dat de ster haar dochter een eersteklas kruiwagen wil aanbieden, in volle vaart naar de hoogste echelons van de internationale filmindustrie.

Emma en haar gezin
Emma en haar gezin

Zonder hang naar het grote gebaar
Dat is behoorlijk ongewoon, en bovendien is het de vraag of de kruiwagen ooit zijn doel bereikt. Acteren doet Gaia namelijk alleen als het moet, vertelde ze haar moeder ooit. “Maar ik wil er niet mijn beroep van maken.” Het neemt niet weg dat Thompson hulde verdient, omdat ze haar roem en verbale talent oprecht inzet voor haar medemens en koppig haar nek blijft uitsteken, ook al is de aandacht die ze krijgt lang niet altijd positief.
En natuurlijk omdat ze gewoon heel erg mooi kan acteren; intelligent, gelaagd, zonder hang naar het grote gebaar, en juist daardoor zo vaak ontroerend. Zeker ook als Anna Quangel in Alone in Berlin. Ze noemt haar een bron van inspiratie. “Deze vrouw dwingt tot nederigheid, doordat ze je in al haar eenvoud laat zien hoe je moet leven. Laten we dat niet vergeten, hoe rijk, welsprekend en hoogopgeleid we ook mogen zijn. Mensen die geld en kansen te over hebben, veranderen soms net zo goed in monsters. Anna leert ons dat we altijd alert moeten blijven.”

Multi-talent Ricky Koole is dól op muziek en haar tuin. Nouveau vroeg haar naar een haar favorieten en heeft er zo weer een goed lijstje bij.

Ricky Koole (46) is begenadigd actrice en singer-songwriter. ze heeft een eigen band, een radioprogramma en speelt deze maand in African mamas. Met echtgenoot Leo Blokhuis heeft ze een zoon, Otis.

1. Favoriete productie 

Ik speel tot eind mei in African Mamas over het leven van de Zuid-Afrikaanse zangeres Miriam Makeba. Ik neem de rol enkele dagen per week over van Leoni Jansen die de voorstelling heeft gemaakt. 

Heerlijk maar ook best eng om op zo'n rijdende trein te springen, want het hele repetitieproces heb ik niet meegemaakt. Leoni en ik kennen elkaar al heel lang en hoewel we heel verschillend zijn, hebben we ook dingen gemeen. 

We spelen allebei gitaar en houden van zingen en verhalen vertellen.’

2. Inspiratie 

‘Mensen als Bonnie Raitt, Ray Charles en Aretha Franklin, zij is voor mij de grootste soulzangeres, vind ik inspirerend.’

3. Verheugt zich op

‘Mijn eigen radio-programma Ricky op zondag bij NH. Ik heb daar volledig de vrije hand en kan er dus aandacht schenken aan de vele goede Nederlandse muzikanten die we hebben.

Zoals Ruben Hein, Jeangu Macrooy en Suus de Groot van Sue the Night. Het is een van mijn lievelingsbaantjes. 

 

Wat ik zondag heb gedraaid bij #NHRadio

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

4. Passie voor: muziek 

‘Muziek is mijn leven, datgene waar alles om draait. Het mooie van zelf muziek maken, is voor mij dat je het altijd met anderen doet. Samen spelen, met elkaar communiceren door de muziek, vind ik het mooiste wat er is.’

 

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

5. Favoriete expositie 

‘Ik wil in elk geval weer eens naar het Van Gogh en het Rijksmuseum. Omdat ik deze maand niet elke avond speel , heb ik daar hopelijk tijd voor.

Ik ben dol op schilderkunst, ik schilder zelf ook heel graag. Mijn favoriete kunstenaars zijn onder anderen Breitner en Charley Toorop.’ 

6. Guilty pleasure 

‘Ik koop veel boeken, maar verder ben ik volgens mijn boekhouder erg netjes, bijna braaf.’

7. Motivatie 

‘De diensten zonder religie die ik elk seizoen organiseer in De Rode Hoed. Dat is denk ik, in een notendop, mijn motivatie. Een moment, samen met musici, een koor, sprekers en publiek geconcentreerd samen zijn.

Ervaren wat kunst kan doen door  dingen uit te vergroten... je weer even realiseren hoe tijdelijk het allemaal is. Het leuke is dat deze diensten altijd vol zitten met de meest uiteenlopende mensen, van zeven tot zeventig.’  www.derodehoed.nl 

8. Droom 

‘Ik zou wel eens een cd willen maken met een fantastische producer als Joe Henry. Ik kan dat helaas niet betalen, maar ik zou het heerlijk vinden als zo iemand mij eens helemaal bij de hand zou nemen.

Ook zou ik weleens een jaar op een berg willen zitten en alleen maar schrijven en schilderen. Geen handige dromen met een kind van vijf. Ik ben wel ambitieus, maar ik vind het ook fijn thuis op de bank met een kopje thee en een goede Netflix-serie, zoals Fargo... Smullen.’

9. Favoriete reisbestemming

‘We gaan graag naar Amerika, naar plekken die muzikaal interessant zijn. We zijn bijvoorbeeld dol op New Orleans.’

10. Favoriete eten 

‘Ik hou ontzettend van goed eten en in Amsterdam wemelt het van de fijne restaurants. Ik vind de creaties van François Geurts heerlijk, maar ik hou ook van een goede houtovenpizza. Jamie's restaurant in Ouderkerk vind ik altijd leuk en lekker.’

11. Uiterlijk

‘Omdat ik mezelf goed onder controle heb, hoef ik nooit te lijnen. Van sporten ben ik eerlijk gezegd ook niet zo... 

Ik hou wel van mooie kleren, maar ik geef er niet heel veel geld aan uit omdat ik niet vaak nieuwe dingen koop. Maar als ik iets nieuws aanschaf, kies ik voor kwaliteit. Ik hou van Chloé, Yves Saint Laurent... 

Het liefst koop ik broeken en jasjes en mooie laarzen. Ik gebruik niet veel make-up. Een  B&B cream van L'Oréal en altijd mascara van Lancôme. Een van mijn favoriete geuren is Santal van Le Labo.’

12. Favoriete boeken 

‘Ik lees graag en heb een hele stapel nieuwe boeken liggen. Onder meer: de dichtbundel van Menno Wigman, Onder een hemel van sproeten van Alex Boogers en Donker woud van Nicole Krauss.’

13. Wordt gelukkig van 

‘Het feit dat deze maanden de zon weer gaat schijnen en ik mijn Amsterdamse tuin in gebruik kan gaan nemen. In de zomer is dat onze woonkamer.’

 

Ja! Mijn vogelvoederhuis doet het!!

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

www.rickykoole.nl

Beeld: ANP

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in
 

Het is inmiddels alweer 5 jaar geleden dat de begenadigd journaal-presentatrice aankondigde te stoppen met het presenteren van het journaal. Ze was halverwege de 40, dus om een vervroegd pensioen kon het niet gaan. Nee, ze wilde iets anders, een oude passie nieuw leven inblazen: Fotografie.

Het is niet niks om een goedlopende carrière te laten schieten om een droom achterna te jagen, maar ze deed het toch. En met succes. Inmiddels doet ze al weer jaren waar ze al heel vroeg mee begon. Ze maakt vrij werk en fotografeert in opdracht van bedrijven of instellingen.

Zo ging ze bijvoorbeeld voor Oxam Novib de boeren fotograferen in Zimbabwe, en voor Nikon reisde ze naar de Noordpool. Ze exposeert, geeft workshops en ging onlangs voor de lol met echtgenoot Rick Nieman op de motor van Nashville naar New Orleans.

Wilde je altijd al fotograaf worden? ‘Ja, ik was van jongs af aan besmet met het fotovirus. Wij woonden naast een fotograaf, hier in Amsterdam aan de Biesbostraat, vlakbij waar ik nu woon.

Ik herinner mij die zwarte kastjes, met zo’n zilveren oog erin. Dat vond ik fascinerend. En dan dat woord: ‘fotograaf’ dat was voor mij net zoiets als ‘ridder.’

Werd je via die vroegere buurman fotograaf? ‘Nee, dat niet. Ik ging al wel vanaf mijn negende met mijn Agfa Clack dieren fotograferen in Artis.

Later, toen ik op de middelbare school zat, kreeg ik een baantje als koffiejuf bij een drukkerij en daar werkte iemand als fotograaf. Ik mocht zijn assistent worden.

Deden we shoots op kasteeltjes met kitscherige, beetje ordinaire, modellen. Daarvan dacht ik meteen: Dat wil ik dus niet. Maar het hele fenomeen fotografie bleef voor mij fascinerend.’

Ik was van de HAVO naar het VWO gegaan en dat ging vrij makkelijk dus ja, dan zit je in die richting en dan is het logisch dat je gaat studeren. Mijn ouders hadden gestudeerd, mijn broer had gestudeerd, dus dan is het logisch dat je dat ook gaat doen.’

Dus niet je grote passie, de fotografie achterna. ‘Er was toen alleen maar een fotovakschool in Apeldoorn en daar wilde ik niet naartoe. Ik ben toen massacommunicatie gaan studeren.

Daarbij ging het om álle aspecten van informatieoverdracht, teksten schrijven, filmen, fotograferen. Daar was ik meteen op mijn plek.’

Had je tijdens die studie ook nog allerlei baantjes? ‘O ja! Ik was als koerier bij RTL begonnen. Ik moest videobanden ophalen om naar de redactie te brengen en ik bleef overal net iets langer hangen en met iedereen kletsen natuurlijk. Alles was voor mij interessant.

Toen vroeg er een cameraman: ‘Kun jij goed sjouwen?’ Ik zei: ‘Prima, heel goed zelfs.’ En zo werd ik geluidsman, wat inderdaad heel veel sjouwen was met kabels, tassen en statieven, maar ik zat nu wel bovenop de interviews die gemaakt werden.

Toen dacht ik: ‘Ik wil eigenlijk verslaggever worden, dat lijkt me zo cool.’ Dus die fotografie is daardoor eigenlijk lange tijd een beetje op de achtergrond geraakt.’

Tijdens het Nouveau Matinee vertelt Sacha hoe ze haar passie hervond en het roer omgooide. 

Nouveau Matinee 14 juni, kom je ook?

In de prachtige ambiance van het sfeervolle Concertgebouw gaat de Nouveau Matinee van start. Een bruisend evenement, met alle ingrediënten om je een topmiddag te bezorgen!

In gesprek met Hedy d'Ancona en Ans Markus

Behalve Sacha is schrijfster Barbara van Beukering er ook. Zij interviewt Ans Markus en Hedy d’Ancona over ouder worden.

Verder leest Tommy Wieringa voor uit eigen werk, treedt de prachtige Ntjam Rosie voor ons op en inspireert filosoof Lammert Kamphuis met zijn Filosofie voor een weergaloos leven.

Bestel hier je tickets