Jacqueline Blom: ‘Ik balanceer altijd op de rand’

Na jaren van prachtig serieus repertoire wilde actrice Jacqueline Blom meer kanten, vooral de geestige, van zichzelf laten zien. Met film, musical, televisie en komedie is dat intussen schitterend gelukt. 
Maar het eind van haar verlanglijst is nog niet in zicht. 
“Ik wil iets maken waar ik zelf graag naar kijk.”

Carrière

More content below the advertising

We zien haar wekelijks op televisie worstelen met een midlifecrisis in de tragikomische serie Volgens Jacqueline, het door Maria Goos geschreven vervolg op Volgens Robert. De serie, over een vijftigplusvrouw die tot haar totale verwarring door haar echtgenoot wordt afgedankt, appelleert aan Jacqueline Bloms voorkeur voor pijnlijke humor. Eerder zagen we haar als 
zuster Ten Hoeven in het geestige Loenatik en speelde zij in de komedie Welkom in de familie van DeLaMar Producties. Vooral in die laatste rol viel haar talent als comédienne de critici op. Met de serieuze rollen, waar ze al jarenlang in schittert, is het echter niet afgelopen. Vanaf januari staat Jacqueline Blom als Badeloch naast Mark Rietman in Gijsbrecht van Amstel. Ook op tv is zij vrijwel niet meer weg te denken, als officier van justitie Justine de Heer in de succesvolle tv-serie Penoza en sinds kort dus ook in Volgens Jacqueline. Het scenario van Volgens Robert, dat Maria Goos schreef met haar toenmalige echtgenoot Peter Blok, werd, uiteraard onbedoeld, waarheid. De acteur werd verliefd op zijn tegenspeelster Tjitske Rijdinga. In de vervolgreeks, die Maria Goos alleen schreef, is Jacqueline overtuigend als bedrogen echtgenote. Ze is buitengewoon geestig, maar tegelijk is ook de wanhoop van haar personage voelbaar.

Serie Volgens Jacqueline

Wat voor vrouw is jouw personage? “Een vrouw bij wie langzaam alle contouren van haar bestaan verdwijnen: haar gezin, haar man, haar loopbaan… Jacqueline BlomWat er dan gebeurt met iemand, die ondergang en later ook weer de opgang; dat laat de serie zien. Maar wat ik er zo bijzonder aan vind, is dat we naar dat vacuüm gaan, waarin er even niks is. Wie ben je dan? Dat zorgt voor een bepaalde waanzin. Omdat alle zekerheden wegvallen en alle skeletten uit de kast komen. Dat zijn de momenten waarop je buitengewoon kwetsbaar bent. Tegelijkertijd kan het heel troostrijk zijn om naar te kijken, denk ik.”
Hebben die kwetsbaarheid en waanzin ook met de magische vijftig te maken? Er gebeurt van alles tegelijk in een vrouwenleven rond die leeftijd…? “Zeker. Je lichaam verandert, je leven krijgt een andere invulling… Een behoorlijke uitdaging. Ik heb vooraf ook aan een jongere collega gevraagd: ‘Wat zijn nu eigenlijk de clichés die aan mijn generatie kleven?’ Nou, daar kwam een hele lijst uit! Een te rode lippenstift, je decolleté nog even te veel in de strijd gooien, te kort jurkje aan… We hebben er 
aardig wat van gebruikt. En dat is voor mij ook spannend om te doen. Goed naar jezelf kijken en eerlijk zijn. Dat ging in deze serie overigens heel ver; in aflevering zeven laat ik zelfs mijn borsten zien. Daarvan is er een geopereerd in verband met borstkanker en dat zie je. Dat is behoorlijk gewaagd. Later dacht ik ook: ‘Wat heb ik nou gedaan? Hadden ze daar toch niet even een mooier lichtje op kunnen zetten?’ Maar ik vind het belangrijk dat ook dat te zien is. Niet alles is alleen maar jong en glad, zo zie je eruit als je ouder bent.”

Na je vertrek bij RO Theater wilde je meer van jezelf laten zien als actrice. En inderdaad, je doet van alles. Is dit wat je wilde? “Ja, ik doe eigenlijk alles wat ik wil. Daarnaast wil ik ook zelf 
dingen gaan maken. Dat is meer iets voor de langere termijn, dat kún je ook niet meteen. Maar verhalen vertellen, fascineert me intens, hoe drama werkt...”
Dat heb je ook al gedaan, toch? Met Marco de Wijn uit Rotterdam-Zuid, met Hannah van Lunteren als Jordi… “Marco… Ja, dat is zo’n echte hetero. Zo’n man die op een beetje een schimmige manier aan zijn geld komt, een racist, een seksist, een klein hartje en nooit echt volwassen geworden. Die vind ik ontzettend leuk om te spelen. Voor Boijmans TV heb ik dat heel vaak gedaan. En we hebben er ooit een voorstelling van gemaakt. “
Maar ook die Marco is weer niet alleen maar grappig, er hangt iets grimmigs om hem heen. “Ik balanceer altijd op de rand. Ik hou heel erg van komisch, maar wel met tragische elementen. Daar kan ik zelf ook onbedaarlijk om lachen. Maar dat is wel een bepaald soort humor; een zich langzaam opbouwende, pijnlijke situatie. Je vindt het triest, maar het werkt ook op je lachspieren. Dat zijn de dingen die ik heel graag wil laten zien, dat is m’n doel.”

PenozaJacqueline Blom

Je hebt in de mooiste producties gespeeld, MacBeth, The Woman Who Walked into Doors, maar met je televisiewerk in bijvoorbeeld Oud Geld en Penoza, word je ineens een bekendheid. Hoe ervaar je dat? “Dat is heel raar. Ik heb zoveel rollen in het theater gespeeld, daar weten heel veel mensen niets van. Het is gewoon niet anders.”

Levensloop

Uit wat voor gezin kom je? “Ik ben opgegroeid in Oegstgeest. Een gegoed milieu; mijn vader was dominee en mijn moeder is lang thuisgebleven. Op een bepaald moment zijn we, omdat mijn vader meer de kant van counseling op wilde, met het hele gezin naar Kansas gegaan in de Midwest. Daar heeft hij een opleiding tot pastor-counsellor gevolgd. Ik was acht en heb een jaar in die diep conservatieve Bible Belt gewoond. Prachtig vond ik het allemaal; met een vriendje achter in 
de pick-up truck van zijn ouders naar McDonald’s! Mijn moeder is later de politiek in gegaan. Ze is heel lang wethouder geweest voor de VVD en later nog ombudsman voor de gemeente Den Haag. Het was ook een heel warm nest. Niet alleen ons gezin, met mijn twee broers, was heel hecht, maar ook de verdere familie: tantes, ooms en zo. En heel gastvrij. Iedereen was altijd welkom, dat was er ontzettend leuk aan.” En je ouders vonden het meteen een goed idee dat je toneel wilde spelen? “Nou… Ze wilden vooral dat ik iets ging doen waar ik mijn geld mee zou kunnen verdienen, maar daar heb ik niet naar geluisterd. Onzin, vond ik. Terwijl het 
nu misschien wel verstandig is, met 
alle bezuinigingen op cultuur. Het is nog maar zeer de vraag of je van spelen kunt leven tegenwoordig. Echt heel zorgelijk vind ik dat. In Amerika is het allang heel normaal dat iemand naast acteur bijvoorbeeld ook fysiotherapeut is – de echte beroemden daargelaten. Bovendien, later dacht ik: Misschien was het toch wel 
handig geweest om een iets bredere ondergrond te hebben. Zoiets als het huidige University College bijvoorbeeld, waar je 
in drie jaar een heel goede algemene 
ontwikkeling kunt opdoen. Met theater kom je zoveel stukken tegen die heel wezenlijke vraagstukken aansnijden. Dan is het prettig als je een discussie kunt 
voeren die verdergaat dan wat meningen. Maar toneel… Ja, dat wilde ik al sinds de improvisatielessen op de middelbare school. Dat deed ik heel gepassioneerd. Ik voelde het als een soort bestemming: dat wil ik. Punt.”

De grote liefde van JacquelineJacqueline Blom

Na je 35ste kwam je Adriaan Geuze tegen, je grote liefde. Wat betekent dat voor jou, de grote liefde? “Dat je iemand ontmoet van wie je denkt: Dit heb ik nou altijd bedoeld. Je hebt altijd, min of meer bewust, een vage voorstelling gehad van hoe je zou willen dat iemand zou zijn. Hoe hij op jou zou reageren. En zo was hij. Nog leuker dan ik had durven dromen, zelfs. Niet dat hij geen gebruiksaanwijzing heeft, maar ik ben wel echt heel gelukkig met hem. Vóór Adriaan durfde ik mezelf niet te laten zien, ik voelde me bij veel mensen niet op m’n gemak, maar dat heb ik bij hem helemaal niet. En zo was het al vanaf het begin.” Hij is architect en met anderen verantwoordelijk voor bijvoorbeeld het fraaie nieuwe Centraal Station Rotterdam. Is het prettig als je partner in zo’n heel andere wereld opereert? “Als je zo’n liefde tegenkomt in het theater, is dat natuurlijk ook prima. Maar ik vind het wel leuk dat hij een heel andere kijk op dingen heeft. Door hem ben ik naar Rotterdam verhuisd, en dat heeft mijn visie op veel onderwerpen ook veranderd. Hij denkt veel na, onderzoekt zaken waar ik me nog nooit mee bezig heb gehouden. Hij werkt over de hele wereld, ook in New York bijvoorbeeld, dus dat is heel interessant om mee te maken.” Jullie hebben samen drie kinderen? “Ja, Lina van vijftien en Youri van dertien hebben we samen. Maria is negentien, zij is Adriaans dochter uit een vorige relatie.”

Hoe hou je thuis alles draaiende als je zulke lange dagen moet maken?

“Ik heb ook perioden dat ik niet zoveel werk heb, soms wel drie maanden, en dan ben ik veel thuis. Daarnaast hebben we goede opvang, twee mensen aan wie we een fiks bedrag van ons inkomen besteden. Maar ik zeg ook wel nee tegen rollen. Soms is het gewoon te druk. Nee, ik vind dat niet erg; dat is nu eenmaal de consequentie van kinderen hebben.”

Rotterdam is toch wel een andere stad dan Amsterdam, waar je vóór Adriaan woonde. Hoe bevalt dat? “Goed. Ik woon er sinds 2001, toen was het hier heel roerig. Pim Fortuyn stond volop in de belangstelling en ik vond dat, met toch wel een behoorlijke grachtengordelblik, helemaal niks. Maar gaandeweg, ook doordat ik kinderen kreeg, ben ik behoorlijk wakker geschud. Als je hier woont, blijkt het allemaal iets genuanceerder te liggen dan je altijd dacht. In die zin ben ik me veel bewuster geworden van wat er speelt in de maatschappij. Ik had toch een beetje een gemakkelijke mening. Nu vind ik dat je problemen moet kunnen benoemen, erover moet kunnen praten. In de theaterwereld is dat precies zo: daar is het ook lange tijd not done geweest om kritisch na te denken. In dat opzicht is het voor mij goed geweest.”
Er waren ook fikse tegenslagen. Je hebt borstkanker gehad en er was het verlies van je goede vriend acteur Jeroen Willems, drie jaar geleden. Wat heeft dat met je gedaan? “Afgezien van het feit dat ik hem natuurlijk heel erg mis, confronteert het je ook erg met je eigen vergankelijkheid. Het is de eerste die gaat, op zijn vijftigste al. Ik mis hem heel erg als een belangrijk iemand in mijn leven. Dan denk ik: dit besprak ik altijd met hem, hoe moet dat nou? Of: dit had hij moeten zien. Maar het varieert: soms is het missen, soms is het een soort kwaadheid en het blijft altijd een litteken.”
Wat wil je nog per se doen in de toekomst? “Een serie ontwikkelen, drama dat ik zelf graag wil zien. Ik ben ook met verschillende dingen bezig, maar dat zijn allemaal langetermijnprojecten. Waar heel erg gebrek aan is volgens mij, zijn stukken die iets vertellen over de ingewikkelde tijd waarin we leven. Hoe beleven mensen deze tijd. Dat intrigeert me.”

Hoe kijk je op dit moment tegen het leven aan?

“Er is steeds minder werk als je ouder wordt. Dat is een gegeven. Maar ik wil er in elk geval voor blijven waken dat ik bitter word. Ik probeer eventuele frustratie liever in iets nieuws, iets positievers, om te zetten. Het is heel belangrijk dat je blijft openstaan voor van alles. 
Ik merk namelijk dat dichtgaan, vastgeroest raken in je oordelen, veel gemakkelijker gaat dan je zou denken. Ik geef bijvoorbeeld les aan de Toneelacademie in Maastricht en verbaas me erover hoezeer die school veranderd is. Het systeem is volledig anders, de stof, de leerlingen… Maar voordat je het weet, heb je daar al een mening over. Dus je moet situaties blijven opzoeken waar je onzeker van wordt. Dat is volgens mij heel goed voor een mens. Als ik iets ga doen wat betrekkelijk nieuw voor me is, dan stort ik me daar dus ook rücksichtslos in….”

Jacqueline in het kort

Jacqueline Blom (1961) speelde na de Toneelacademie Maastricht bij theatergezelschappen als Het Nationale Toneel, Theatergroep Hollandia en het RO Theater. Ze speelde in films als Deining en Zwartboek en was Wilhelmina in Soldaat van Oranje, de musical. Op tv was zij o.m. te zien in series als Loenatik, Oud Geld (bekroond met een Televisie Academy Award) en momenteel in Penoza en Volgens Jacqueline. Vanaf januari staat Jacqueline op de planken als Badeloch, in de klassieker Gijsbrecht van Amstel. De speellijst vindt u op http://www.hettoneelspeelt.nl

In Nouveau's Relatiegeheimen vertellen bekende Nederlandse stellen openhartig over hun liefde voor elkaar en wat hen verbindt. Speciaal voor Valentijnsdag hebben we we hier 7 waardevolle lessen uit die bijzondere dubbelinterviews verzameld.

Van Freek de Jonge en Daphne Deckers tot Erik de Vogel en Caroline de Bruijn.

More content below the advertising

1. Vertrouwen niet beschadigen en géén toneel spelen

Hella: ‘De reden dat wij nog altijd zo positief naar elkaar kunnen zijn, is ook dat we het vertrouwen van de ander niet hebben beschadigd. We hebben nooit ons heil buiten de deur gezocht, omdat we ons onbegrepen voelden in ons verdriet. Dat drijft je alleen nog maar verder uit elkaar.’

Freek: ‘Ik denk dat veel mensen in hun relatie sowieso vrij snel aan een toneelstuk beginnen. Ze kijken weg bij ergernissen in plaats van ze uit te spreken. Een kennis zei laatst: “Zo zijn vrouwen nu eenmaal.” Ik dacht: ik weet niet hoe vrouwen nu eenmaal zijn. Zo wil ik daar niet tegenaan kijken.’

Weten hoe Freek de Jonge en Hella elkaar ontmoetten: ‘Ik geloof dat men het liefde op het eerste gezicht noemt.’ Lees het in Relatiegeheimen

2. Samen eten, even inchecken bij elkaar

Richard: ‘Daphne kan heel goed haar schouders ophalen als iemand – ik bijvoorbeeld - iets raars of onredelijks zegt. Ze weet hoe je een relatie leuk moet houden. Wat ik zeker geleerd heb, is aan tafel eten.

Vroeger thuis gebeurde dat nooit. Mijn ouders konden elkaar niet uitstaan, dus dat hielp al niet, en bovendien was ik vaak pas laat klaar met tennissen. Nu weet ik hoe belangrijk het is; aan tafel kun je even inchecken bij elkaar.’ 

Wat Daphne Deckers van Richard Krajicek leerde, lees je hier.

3. Niet bang zijn om gevoelens te tonen

Hester: ‘Als je speelt, ben je rock-‘n’-roll, maar voor de rest ben je een huiselijke man die ’s avonds graag met een glas wijn voor de tv zit. En die niet bang is om zijn gevoelens te tonen. Wel stoer, maar niet macho, daar houd ik van.

We lopen eigenlijk altijd hand in hand en slapen lepeltje-lepeltje. En dan zeg je voor het inslapen: “Mmm, dit is het mooiste moment van de dag.”’

Cesar: ‘Dát en samen wakker worden. Als ik in jouw blije ogen kijk, denk ik: er begint weer een mooie dag.’

Hoe Cesar Zuiderwijk en Hester elkaar leerden kennen en welke tragedie aan de grondslag van hun relatie stond, lees je hier.

4. Behandel elkaar met alle egards van de eerste week

Erik: ‘Om je relatie goed te houden, moet je elkaar blijven behandelen met alle egards van de eerste week. Daar geloof ik heilig in. We maken nogal eens mensen mee die hun partner en plein public afserveren. “Dat doet ie thuis altijd, hoor,” zeggen ze dan met zo’n zucht van: wat moet je ermee?

Behalve ongepast vind ik dat ook heel naar. Je kunt het ergens niet over eens zijn, maar de basis is toch dat je heel veel van elkaar houdt.’

Caroline: ‘We weten inmiddels ook dat je in je felheid dingen vaak erger maakt, waardoor je de ander onnodig triggert. En dat willen we allebei niet.’

Over de ontmoeting van Erik de Vogel en Caroline de Bruijn en hun onvermijdelijke liefde, lees je hier.

5. Keihard werken. Mét hulp.

Frank: ‘Dat ging natuurlijk niet vanzelf, dus daar hebben we keihard aan gewerkt. Met hulp. Ik kan het iedereen aanraden. Als ik zie hoeveel huwelijken er knallen om ons heen, ben ik trots dat wij nog altijd bij elkaar zijn. En dat het alleen maar leuker wordt.’

Eva: ‘Dat we samen al zoveel hebben meegemaakt en doorstaan, vind ik best gaaf. Ik weet nu hoe het voelt om dieper van elkaar te gaan houden en verstrengeld te zijn zonder dat het benauwt.

Hoe het er verder aan toe gaat bij Frank Lammers en Eva thuis, lees je hier.

6. Probeer elkaar niet te veranderen

Jörgen: ‘Ik ben de straathond en Sheila is de waakhond. Zo liggen de rollen. En wat heel belangrijk is: we hebben beloofd dat we elkaar nooit zullen veranderen. Dat zie je zo vaak als mensen wat verder zijn in een relatie en het leidt alleen maar tot ellende.

Maar veel bepalender voor wie wij zijn, is wat we van onze ouders hebben meegekregen. Je begint met elkaar en je maakt het met elkaar af. Dat gold voor hen en dat geldt ook voor ons.’

Sheila en Jörgen Rayman vertellen hier verder over wat hen verbindt en hoe ze een moeilijke periode in hun relatie doorstonden.

7. De enige zinvolle houding is dat je het gewoon laat gebeuren

Adelheid: ‘Je geeft je over aan de elementen en kijkt hoe dingen zich ontvouwen. Voor mij zit het leven net zo in elkaar, vol onverwachte wendingen. Want je kunt wel denken dat je controle hebt, maar die héb je niet. Ook niet als je alles onderbrengt in veilige formats.

Wie ben ik? Géén idee. Wat is een relatie, een huwelijk? No f*cking clue, eigenlijk. De enige zinvolle houding is dat je het gewoon laat gebeuren.’

Titus, enthousiast: ‘Prachtig! Ik hou zo veel van haar als ze zo praat!’

Adelheid Roosen en Titus vertellen verder over hoe ze elkaar ontmoetten en wat hun verbindt in Nouveau’s Relatiegeheimen van deze maand.

Nu in de winkel!

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

We spraken Karin Bloemen voor onze rubriek Smaakmaker en we moesten echt even met onze ogen knipperen. Want wat is zij knap afgevallen! Deze maand lees je alles over de flamboyante zangeres én vertelt ze hoe ze die kilo's is kwijtgeraakt. Alvast een voorproefje:

Mee bezig

More content below the advertising

‘Mijn show Souvenirs en mijn autobiografie. Daarnaast heb ik het druk met verschillende concerten en projecten.’

Inspiratie

‘Het leven zelf. Het is belangrijk om open te blijven staan voor nieuwe ideeën.’

Boeken 

‘Een schitterend gebrek en De Zwarte met het Witte Hart van Arthur Japin.’

Kilo's afgevallen

‘Door mijn vak ben ik me erg bewust van m’n uiterlijk. Dus draag ik al 29 jaar mooie jurken van Jan Aarntzen en doet Esther Oosterbeek mijn visagie. Ik ben flink aan het kuren met Alizonne om af te vallen. Ik heb vorig jaar twee nieuwe knieën gekregen en wil graag iets lichter zijn.’

Geur

‘L’eau d’Issey van Issey Miyake.’ 

Kunst

‘Muziek, de zang van Ella Fitzgerald en Maria Callas, maar ik hou ook van dans en beeldende kunst en ik kan me tranen lachen om Hans Teeuwen.’

Passie 

‘Optreden vervult mijn behoefte om mensen te vermaken. Mijn hartstocht zit natuurlijk ook in de liefde voor m’n man en kinderen. Zonder hen ben ik niets waard.’

Grote held

‘Nelson Mandela. Hij heeft laten zien wat één mens kan beteken voor miljoenen, zonder er zelf “beter” van te worden. Zijn woorden, zijn wijsheid en liefde hebben mij voor altijd geraakt.’

Wat Karin's favoriete restaurants zijn, het meest indrukwekkende optreden dat ze ooit zag, haar favoriete kledingmerken én haar guilty pleasures: Je leest het deze maand in Nouveau.

Nu in de winkel!

Beeld: ANP

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in