Onlangs plaatsten we Stine's laatste column, maar tijdens het schrijven van haar laatste twee columns, móeten de opnames van Wie is de mol? al begonnen zijn. Dus vroegen wij ons af... Heeft ze misschien een hint achtergelaten? Dat zou een heel goede mollenstreek zijn en de échte fans weten inmiddels; een hint zit in een klein hoekje. 

Daarom plaatsen wij hier de laatste twee columns van Stine:

'Ageless? Laten we onze leeftijd omarmen'

Ageless goddess, leeftijdloze godin. De Amerikaanse Christine Northrup – een soort goeroe voor de menopauzale vrouw – heeft tal van tips over hoe stralend oud te worden: wat te eten, hoe je te kleden (hakken!), enzovoorts. Zelf raak ik in de war van de idee dat ik een leeftijdloze godin moet gaan worden.

More content below the advertising

Enerzijds denk ik: ja natuurlijk, leeftijd is maar een getal; ik laat me niet wijsmaken dat ik als vrouw niet meer meetel als ik ouder word. En ik verwerp een samenleving die je wil wijsmaken dat je als oudere vrouw waste bent, overtollig.

Anderzijds: ik word ook bij voorbaat al moe van de gedachte aan al dat zelfonderhoud. Van die eeuwige aansporing een goddess te zijn, van de fixatie op een ideaal. Betekent leeftijdloze godin nu dat ik mooi kan zijn ondanks mijn leeftijd of is het een opdracht om forever een goddess te moeten zijn (check de immer perfect gecoiffeerde en tot in de puntjes opgemaakte Christine Northrup)?

Tijdens een yogatraining die ik volgde, werd voorgesteld om als vrouw niet langer leeftijdsloos te willen zijn, maar om juist allerlei leeftijdsovergangen bewust met rituelen te markeren. In het westen wordt gedaan of je één langgerekte leeftijd hebt, waarbij de kunst is, zo jong en fit mogelijk te blijven.

In het oosterse, yogische denken zou meer aandacht zijn voor de verschillende leeftijdsfasen. De oudere is geen waste, maar een bron van wijsheid; iemand bij wie je te rade kunt gaan. In een leeftijdsritueel overdenk je een periode die je achter de rug hebt, en door er via een ritueel bij stil te staan, laat je ook de moeilijkheden los, en maak je je op voor de volgende periode.

Zo’n overgang kan die naar het puberen zijn – van kind naar jong volwassene – of als je het huis uit gaat, of die van de overgang. Het is zelfs cruciaal, beweren de yogi’s, om dit te doen, want als je niet de leeftijd accepteert en omarmt, dan krijg je een midlifecrisis, of word je ziek omdat je lichaam je niet veranderende lifestyle gewoonweg niet kan bijbenen. Of je blijft voor altijd maar terugverlangen naar de tijd dat je nog jong en mooi was. 

Een aantal van die rituelen hebben we toen bedacht en gedaan met een groep vrouwen. Ik vond het erg mooi. Ik herinnerde mijzelf weer als spelend kind, als jonge vrouw met een lichaam dat veranderde, als twintiger en hard werkende dertiger, als vrouw met een zwanger lichaam dat het leven doorgeeft. Ik nam mij meteen voor om mijn dochter als les mee te geven dat een godin niet leeftijdsloos hoeft te zijn.

En hier lees je Stine's laatste column.