Onlangs plaatsten we Stine's laatste column, maar tijdens het schrijven van haar laatste twee columns, móeten de opnames van Wie is de mol? al begonnen zijn. Dus vroegen wij ons af... Heeft ze misschien een hint achtergelaten? Dat zou een heel goede mollenstreek zijn en de échte fans weten inmiddels; een hint zit in een klein hoekje. 

Daarom plaatsen wij hier de laatste twee columns van Stine:

'Ageless? Laten we onze leeftijd omarmen'

Ageless goddess, leeftijdloze godin. De Amerikaanse Christine Northrup – een soort goeroe voor de menopauzale vrouw – heeft tal van tips over hoe stralend oud te worden: wat te eten, hoe je te kleden (hakken!), enzovoorts. Zelf raak ik in de war van de idee dat ik een leeftijdloze godin moet gaan worden.

Enerzijds denk ik: ja natuurlijk, leeftijd is maar een getal; ik laat me niet wijsmaken dat ik als vrouw niet meer meetel als ik ouder word. En ik verwerp een samenleving die je wil wijsmaken dat je als oudere vrouw waste bent, overtollig.

Anderzijds: ik word ook bij voorbaat al moe van de gedachte aan al dat zelfonderhoud. Van die eeuwige aansporing een goddess te zijn, van de fixatie op een ideaal. Betekent leeftijdloze godin nu dat ik mooi kan zijn ondanks mijn leeftijd of is het een opdracht om forever een goddess te moeten zijn (check de immer perfect gecoiffeerde en tot in de puntjes opgemaakte Christine Northrup)?

Tijdens een yogatraining die ik volgde, werd voorgesteld om als vrouw niet langer leeftijdsloos te willen zijn, maar om juist allerlei leeftijdsovergangen bewust met rituelen te markeren. In het westen wordt gedaan of je één langgerekte leeftijd hebt, waarbij de kunst is, zo jong en fit mogelijk te blijven.

In het oosterse, yogische denken zou meer aandacht zijn voor de verschillende leeftijdsfasen. De oudere is geen waste, maar een bron van wijsheid; iemand bij wie je te rade kunt gaan. In een leeftijdsritueel overdenk je een periode die je achter de rug hebt, en door er via een ritueel bij stil te staan, laat je ook de moeilijkheden los, en maak je je op voor de volgende periode.

Zo’n overgang kan die naar het puberen zijn – van kind naar jong volwassene – of als je het huis uit gaat, of die van de overgang. Het is zelfs cruciaal, beweren de yogi’s, om dit te doen, want als je niet de leeftijd accepteert en omarmt, dan krijg je een midlifecrisis, of word je ziek omdat je lichaam je niet veranderende lifestyle gewoonweg niet kan bijbenen. Of je blijft voor altijd maar terugverlangen naar de tijd dat je nog jong en mooi was. 

Een aantal van die rituelen hebben we toen bedacht en gedaan met een groep vrouwen. Ik vond het erg mooi. Ik herinnerde mijzelf weer als spelend kind, als jonge vrouw met een lichaam dat veranderde, als twintiger en hard werkende dertiger, als vrouw met een zwanger lichaam dat het leven doorgeeft. Ik nam mij meteen voor om mijn dochter als les mee te geven dat een godin niet leeftijdsloos hoeft te zijn.

En hier lees je Stine's laatste column.

 

Na 5 dagen de projecten van Orange Babies in Zambia bezocht te hebben, landden Jeroen en Marie-Claire Witlox, zijn vrouw, weer in Nederland. Net zoals de afgelopen dagen, blogt Marie-Claire over hun ervaringen. Vandaag: Weer thuis.

Marie-Claire: "Wat is het weer fijn om thuis te zijn bij de liefste kinderen van de wereld. Onze kinderen hebben het geluk dat ze hier geboren zijn en leven in weelde. Wat hebben wij het hier toch goed.

Zo goed dat we misschien weleens voorbij gaan aan de essentie van het leven. Vergeten hoe dankbaar we mogen zijn voor het geluk dat we hebben gehad.

Al onze problemen verbleken

De verhalen die we gehoord hebben van kinderen die hun beiden ouders verloren hebben, ziek zijn, alleen door moeten. Hartverscheurend.

Al onze ‘problemen’ verbleken bij wat we hier gehoord hebben. Op sommige momenten schaamden we ons gewoon voor hoe goed wij het hebben.

Het enige dat je wilt doen als je de verhalen hoort en de liefde van de mensen voelt, is helpen. We hadden constant het gevoel dat we méér moeten doen met z’n allen.

Spaar, geef uit en deel!

Orange Babies heeft zo’n veelomvattend, geweldig project opgezet in Zambia dat wij niets anders willen doen dan jou als lezer vragen om een klein beetje van wat je hebt, te delen met zij die het ook verdienen en zo hard nodig hebben.

Ik heb een nieuw motto: Spaar, geef uit en deel! Het is zo mooi om te doen. Hier kun je een tikkie van €1,- sturen. Kleine moeite, groot gebaar! Dank je wel!" 

HELP JEROEN EN MARIE-CLAIRE

Samen met het echtpaar Van Koningsbrugge-Witlox wil Nouveau zichtbaarheid creëren voor een goed doel met stijl, substantie en spirit: Orange Babies.

Lezeressen kunnen doneren, en een week lang de belevenissen uit de eerste hand lezen. Voor donaties (klein of groot) ga naar www.jeroenvoororangebabies.nl

Beeld: Roger Neve

De dagen zijn voorbij gevlógen voor Jeroen van Koningsbrugge en zijn vrouw Marie-Claire Witlox. Op de laatste dag van hun bijzondere reis bezoeken ze een kliniek in de sloppenwijk van Lusaka. Marie-Claire schrijft erover...

"Op onze laatste dag zijn we naar de kliniek van Orange Babies in de sloppenwijk van Lusaka waar hiv-positieve zwangere vrouwen en jonge moeders les krijgen in hoe ze voor zichzelf en voor hun baby moeten zorgen.

Waarom borstvoeden als het zo'n groot risico is?

Goede voeding en het op tijd innemen van de medicijnen is heel belangrijk om het virus niet door te geven door middel van borstvoeding.

Ik stelde de vraag waarom de borstvoedende moeders die besmet zijn, en daardoor het risico lopen om hun kind alsnog te besmetten, niet gewoon poedermelk gebruiken. Dan weet je zeker dat de baby het niet krijgt.

Het antwoord was dat de poedermelk niet te betalen is voor hen en daarnaast zou het maken van de melk met water in een flesje zo’n groot hygiëne probleem met zich meebrengen dat de baby’s een groter risico lopen om daarvan ziek te worden.

Ook is de kans dat de baby uitdroogt of ondervoed wordt groot. Ik keek naar de zaal vol moeders met hun baby in de draagdoeken en ik schoot vol. Al die vrouwen met hun kind aan de borst.

Zo normaal, zo gewoon

Borstvoeding is hier de eerste behoefte van een baby tot ongeveer 18 maanden.

De les duurde best lang en sommige baby’s gaven een klein piepje waarop de moeder de baby direct aanlegt. Zo normaal, zo gewoon. Heel ontroerend om te zien.

Ik heb zelf ook borstvoeding gegeven, maar geen 18 maanden en niet zomaar overal waar ik was. Wij kijken toch heel anders aan tegen het geven van borstvoeding.

Gezonde start

Hier is het de normaalste zaak van de wereld. Het is de meest gezonde start die je je baby kan geven. Zelfs hier in Zambia, met een hiv-positieve moeder, is de keuze om haar kind borstvoeding te geven met medicatie ter voorkoming van het overdragen van het virus, vele malen beter dan het geven van flesvoeding.  

Ik ben nog meer overtuigd van het feit dat deze baby’s een eerlijke en gezonde start verdienen. Dat kan door Orange Babies te steunen." 

HELP JEROEN EN MARIE-CLAIRE

Samen met het echtpaar Van Koningsbrugge-Witlox wil Nouveau zichtbaarheid creëren voor een goed doel met stijl, substantie en spirit: Orange Babies.

Lezeressen kunnen doneren, en een week lang de belevenissen uit de eerste hand lezen. Voor donaties (klein of groot) ga naar www.jeroenvoororangebabies.nl

Beeld: Roger Neve