Hoofdredacteur Claudia wordt over 3 maanden & 22 dagen 50 jaar, en vindt dit haar beste jaren ooit. Maar weet ook: wees zuinig op je lichaam. Daarom trok ze aan de bel toen ze haar borst zo vreemd vond.

Claudia: “Ik ben inmiddels terug van een mammografie maken. De uitslag kreeg ik meteen. En die is GOED! Ik ben zo opgelucht dat ik er zelfs weer met een knipoog naar kan kijken. Want ik besef heel goed dat mijn blog heel anders zou zijn bij een andere uitslag.

Volgens de statistieken ben ik een risicofactor: nooit zwanger geweest (wel een prachtige dochter, geadopteerd toen ik 39 was), heel vaak geovuleerd. En dan ben ik ook nog oud, en drink wijn (soms wel een hele fles). Uit schuldgevoel sport & eet ik gezond, maar volgens de boekjes ben ik statistisch niet goed bezig. Dus toen ik al een tijd met ‘n ingetrokken tepel rondliep, ben ik tóch om een verwijsbrief gaan vragen.

Vanochtend was ik op de radiologie-afdeling. Alhoewel ik qua mindset een beetje op slot ging, kwamen er toch een paar gedachtes bij me naar boven. Zeven stomme dingen die ik denk als mijn borst geplet in een apparaat ligt:

1 Heb gisteravond nog snel mijn okselhaar geschoren. Ik zat afgelopen kerstvakantie met mijn gezin in een Fries boshuisje. Jezelf dagelijks ontharen was daar toch iets minder belangrijk. Gisteravond voor de spiegel mijn lichaam nog maar eens kritisch doorgenomen. Help! Ik ontwaar een plukje haar! Ieh! Straks denken ze dat ik een onverzorgde vrouw ben.

2 Wat zijn de dokters tegenwoordig jong. Het hadden mijn zonen kunnen zijn. Niet dat ik die heb (want zie intro: nooit zwanger geweest). Van die knappe jongens die ik bij mijn vorige baan zo op de Cosmo Mooie Mannen kalender zou hebben gezet. Maar hé Straatmans, je bent niet in het ziekenhuis om te flirten. Bovendien, voor die jongens ligt er gewoon een oude vrouw op hun echo-tafel. (Na de mammografie volgde voor de zekerheid een echo).

3 Bestaat de doktersroman eigenlijk nog?

4 Mijn kerstbuik is niet weg. Bah! Wat een vreselijk ijdele gedachte. Schaam je Straatmans. Alsof het daar om draait. Zeker niet in een ziekenhuis.

5 Wat een receptie kan leren van het bedrijfsleven. Ach, wat een toestand weer bij het eerste voorportaal: de receptie van de radiologie-afdeling. Zo veel wachtende mensen. Nieuwkomers die zenuwachtig lispelden dat ze een afspraak hadden, werden door ervaren bezoekers terechtgewezen: “Eerst een nummertje trekken”. Ik dacht even aan mijn time-slots (en dat zijn er heel wat, mijn werkende leven hangt van time-slots aan elkaar), maar besloot toen maar dat deze carrièrevrouw alles ging loslaten. Dan maar 15 minuten later bij de dokter.

Lees ook: 11 x waarom deze nerdhobby zoooo 2017 is

6 Je zal als radiologe maar elke dag aan iemands borst moeten trekken. Vier foto’s werden er gemaakt. En de radiologe had alle geduld van de wereld om mijn armen, borsten en schouders in de juiste positie te plooien. En dat terwijl ik van de weeromstuit heel erg aan het zweten was (als het had gekund, had ik ter plekke nog deo gespoten). De belangrijkste gedachte van deze ochtend is dan ook wel:

7 Dankbaarheid. Dat er mensen zijn die andere mensen willen helpen. Dat er apparatuur is die meteen antwoord geeft. Dat het antwoord ook goed kan zijn. Dat ik me realiseer dat dat niet voor iedereen zo is. En dat ik nu met nog meer compassie naar de wereld zal kijken. Ook naar de mevrouw die mij afsnauwde bij de receptie. We zitten immers allemaal in hetzelfde onzekere schuitje.

Op de terugweg naar huis had ik van blijdschap bijna een taartje gekocht, maar toen dacht ik aan punt 4: mijn kerstbuik is nog niet weg….

Tot volgende week!"

Reacties (0)