Om maar meteen met het slechte nieuws te beginnen: de mens is van nature egocentrisch. Onze 'holbewoner instincten' zijn met de evolutie aardig bijgeschaafd, maar we blijven een neiging tot ik-zucht in ons meedragen. Ook als het om het geven van complimenten gaat.

Zo wijzen we tijdens het prijzen en bedanken van anderen vaak naar onszelf in plaats van naar de ontvanger.

Heel herkenbaar
Een voorbeeld: je hebt een oergezellige avond gehad tijdens een feestje van een van je vriendinnen en je denkt er de volgende dag aan om haar te bedanken voor de fijne avond. Dat kan op verschillende manieren. Welke van de volgende twee opties kies jij? 

1. ‘Bedankt voor de heerlijke avond. Ik heb me geweldig vermaakt.’ 

Of:

2. ‘Je feestje was fantastisch gisteravond. De heerlijke happen en jullie gezellige huis voelen altijd weer als een warm bad. En al die leuke vrienden van je. Iedereen had het erover dat je zo’n geweldige gastvrouw bent. Je zou zo een cateringbedrijfje kunnen starten!’ 

Lieve woorden
Tot voor kort zouden we hier echt niet bij stil hebben gestaan, maar opmerking 1 is toch de mindere optie, want je zet met het eerste compliment eigenlijk jezelf in de schijnwerpers: het is een vriendelijk, maar weinig zeggend compliment. Het gaat vooral over de ‘ik’ die zich heeft vermaakt en minder over de (inspanningen van) de gastvrouw. 

Met het tweede compliment spreek je de gastvrouw aan en benadruk je haar kwaliteiten. Ze zal zich zeker gevleid voelen na zoveel lieve woorden. 

Lees ook: Zo vertel je je gasten (netjes) dat het tijd is om te gaan

Wat hoor je zelf het liefst?
Sta eens stil bij wat je wilt zeggen in dit soort situaties en zoek je woorden met aandacht. Denk echt aan de ander en uit je dankbaarheid en waardering zoals jij een compliment zelf ook het liefst zou ontvangen. Bij een volgend feestje zet ze jou vast en zeker met een warm gevoel bovenaan haar lijstje van genodigden.