Het is een mooi verhaal: van chocolade ga je je verliefd voelen. Maar waarom betekent dat automatisch dat we totaal geen weerstand kunnen bieden bij de aanblik van een paar goddelijke bonbons? Willen we dan echt 24/7 vlinders voelen?

Waarom kunnen we die bonbons, of die verrukkelijke reep (met karamel en zeezout) niet weerstaan?

Limonade en appelcustard
Laten we bij het begin beginnen; bij de cacaoboon. Om bij de cacaobonen te komen, moet je eerst een dikke, beschermende laag van de noot openbreken. Daarbij komt een plakkerige pulp vrij dat tropisch zoet is. De smaak ligt ergens tussen limonade en appelcustard. De cacaobonen krijgen een paar dagen de tijd om samen met de pulp te fermenteren, voordat ze gedroogd en geroosterd worden. Door het roosteren ontstaat een chemische reactie, waar onze hersenen dol op zijn.

Lees ook: 'Je jonger eten? Het kan echt. Zet dit vast op je boodschappenlijst'

Chemische verleiders
Een van die stoffen waar onze hersenen zo dol op zijn is anandamide, een neurotransmitter met een naam uit het Sanskriet. Ananda betekent vreugde en geluk. Anandamides stimuleren de hersenen op vrijwel dezelfde manier als dat cannabis dat doet. De geroosterde cacao bevat ook tyramine en phenylethylamine, die beide soortgelijke effecten aan amfetaminen hebben. Tot slot, als je goed genoeg zoekt, vind je kleine sporen van theobromine en cafeïne, die allebei bekendstaan als stimulerende middelen.Toch vormen al die ingewikkelde stoffen niet de belangrijkste reden dat chocolade zo’n aantrekkingskracht heeft.

Suiker & vet
Is het dan de romige sensatie wanneer de chocolade op je tong smelt? Deels. Maar de belangrijkste reden waarom we chocolade zo verrukkelijk vinden is de combinatie van suiker en vet. Vaak wordt hiervoor de verhouding 20-25% vet en 40-50% suiker gebruikt. Het enige natuurlijke product waarin de verhouding tussen vet en suiker gelijk is aan die van melkchocolade (1 op 2) is… borstvoeding! Deskundigen zeggen nu dat dat verlangen naar producten met die verhouding suiker en vet ontstaat, doordat bijvoorbeeld chocolade ons onbewust herinnert aan dat liefdevolle moment waarop we voor het eerst eten kregen. Veel producenten van zoets hebben de verhouding inmiddels opgenomen. Dat verklaart meteen waarom we ook een zwak hebben voor biscuitjes en ijsjes.